169 
orbiculari, Operculnm corneum, rotundum, multispiratum, crassum aut tenue, coinjjletum, 
aut rudimentare aut nullura. 
Animal subcylindricum, dorso subcarinatura, anlice truncatura, musculo ventrali 
lestae adnatum. Pallium in latere ventrali adnatura, in latere dorsali fere usque ad di- 
midiara corporis longitudinem liberum, niargine integro expanso, carnoso, colorato. Caput 
rotundatum, apertura oris verticalis, longitudinalis. „Intra os, secundum Bivonam 1. c, 
mandibulae duae cartilagineae (?) bulbusque pharyngis, cura lingua exsertili, deorsum cir- 
cinali, denticulis multiseriatis armata. " — Tentaciila quatuor; duo poslica et supera ad 
latera capitis, parum retractilia, ad basin externam oculos gerentia, plerumque breviora 
crassiora; antica et infera inter caput et extremitatera pedis, longiora, graciliora, multo 
magis retractilia, antrorsum in lineas elevatas carnosas producta. BvancJiiae in cavitate 
luichali in sinistro latere pallio adnatae e foliolis breviusculis filiformibus per imicam li- 
neam longitudiaalem pectinatim dispositae. Ad sinistram earum organura dubium, quod 
fig. 18. b. auctum exhibet, et quod forte, ex analogia loci, brancliiae alteriiis rudimentum 
liaberes. Cor pone terminum branchiarum pericardio inclusum, atrio et ventriculo con- 
stans. Intestinum breve, usque ad regionem cordis rectum deinde gyros duos faciens et 
iterum lateri dextro pallii affixum, antrorsura tendens, et ibi in anum terminatumj in la- 
tere dextro ejus Oviductus latus, complicatus. 
Pes ab eo reliquorum Ctenobranchiorura eo tantum differt, quod pars antica ejus 
deficit, et postica, alioquin supera horizontalis , hic antica perpendicularis facta est. Sili' 
quaria rudimentum distinctum soleae pedis ostendit et transitura inter formam vulgarem 
et pedem Vermeti facit. Rationera cur tentaculis anticis non tentaculorum sed filamen- 
torum noraen demus, ut Cuvier fecit (Regne animal p. 109.), non video; etsi non capiti 
innata sunt, tamen melius tactui inserviunt, quara tentacula superiora. De pede Cuvier 
ait 1. c.: „il a quelquefois divers appendices et son opercule est epineux dans certaines 
especes." Valde timeo, ne Scrpulorum opercula cum illis Vermeiorum commutaverit, ubi 
tales appendices frequentes sunt ; etenim neque Adanson in Vermetis Senegalensibus, neque 
Bivona aut Sassi aut ipse in Vermetis mediterraneis , neque Leucliart et Ehrenberg irx 
illis Maris Rubri simile quid viderunt. 
Pallium in adultis secus branchias profunde eraarginatum, ut vult Sassi , neque 
ego neque Bivona unquam vidimis, neque un^iam branchiae duae, ut Sassi scribit, ad- 
sunt, nisi forte organum illud, de quo supra verba feci, lioc nomine vocaverit. Quamob- 
rem Bivona animal carnivorum vocaverit nescio, mera hypothesis videtur. Descriptiones 
raea, Bivonae, Sassii secundura eandem speciem. Specimina in spiritu vini a me Beroli- 
num allata, non satis bene conservata sunt ut accuratiorem dissectionem permittant. 
Testam Vermetorum unice substantia firmiore, intus magis vitrea ab illa Serpu- 
larum distingui posse, et Serpulos testa vitrea pellucida munitas forte omnes ad p'ermetos 
pertinere credo. 
22 
