100 
In calcareo panormitano specimen leg-i laesum, quod integrum forte 10'" long-um et 
9'" altum erat. Apex fcre ang-uhim rectum format, altcro latere brevi, concavo; altero pri- 
mum convexo, deindc recto cingitur. * 
2. ^plysia? grandis n. sp. vidc tab. XVIII. f. 10. 
A. testa subtriangiilari , mediocriter convexa, lateribus rectis, altero biplicato; margine ba- 
sali iuter plicas sinuato; apice aciitangiilo. 
Unicum specimen in calcareo panormilano legi. 
Testa 26'" alta, 23 — 24"' long-a, subac(juilatera, marginibus lateralibus rectis, paul- 
liilum involutis, margine basali medio rotundato. Latus alterum acute triplicatuni , plicis acu- 
tis, extrema a marg-ine inflexo formata, alterum biplicatum, plicis longe minus prominentibus. 
Margo basalis intcr plicas sinuatus cst. Apex acutangulus. Superficies undata A^ersus basim 
undatim striata. 
Num Aplysia? ccrto saltem g-eneri cuidam affini, forte exstincto, lianc testam tri- 
bucrc debcmus. 
NOTARCHUS Cuvier. 
Species viva. 
Notarchus punctatus Pb. cfr. vol. I. p. 255. tab. VII. f. 9. 
N, corpore ovato- gibboso , tuberculato, fulvo, maculis fuscis pallidiscjue variegato; pede 
angiistissimo , lineari. 
Panornii. 
Obscrvatio. Cl. Cantrainc Mcm. Acad. Bruss. p. 72. ait: „Philippi a sang (toute per- 
du de vue, quc les Notarcbcs n'ont quc deujc tentaculcs, d'apres ce que dit Mr. Deshayes, 
tandis qn'il cn donne quatrc au sien. " Sed cg-o rectc dixi, et malc Deshayes Notarcbis ten- 
tacula duo tribuit. Cl. Cuvler, qui gcnus instituit, tcntacula duo ci non adscribit, et bene 
cl. Blainvillc Manuel de Mal. p. 473. Notarchos 'tentacula quatuor liaberc cxprcssis verbia 
ait. Genus Notarchi ab Aplysiis non numero tentaculorum, sed tcsta omnino deflcicnte et 
pede angustissimo diflcrt. — Busiris griscus Riss. bist. p. 34. ideni videtur , tentacula po- 
stica pro branchiis sumsit, et i^essime pictor (fig-. 6.) tentacula filiformia, postlca pectinataJ 
depinxit, contra verba d. Rissoi, qui brauchias ,,suhfiliforincs" vocat. Magnitudo, forraa; 
color, pes angustissimus optime conveniunt. 
ELYSIA Risso 1812. 
Cfr. Blainville Manucl dc Malac. p. 474. Actaeon Oken. 1815. 
Species vivae, 
1. Elysia timida Risso. vide tab. XVIII. f. 5. 
E. minuta rubro - punctala , supia viridi, subtus nivea. 
E.timida Risso Journ. de phys. 87. p. 376. (non vidi). — Blainv. Manuel. p. 474. — 
Risso hist. nat. IV. p. 45. t. 1. f. 3. 4. — Surrenti specimina tria in algis cepi et per tri- 
duum viva servavi. Animalculum modo SVa"' longum, 3^2 latum, ex auct. Risso, equi- 
dem adhuc minus vidi , forte specimina juniora. Tcntacula permagna, obtiisa, cylindracea, haui 
auriformia; oculi extus et ante tentacula siti, parvi, nigri. Secundum d. Risso anus In tu- 
berculo pedem terminante, branchiae in origine dorsi, penis in tentaculo dextro long-e cras- 
siore, quod omne, uti jum suspicatus est cl. Blainville, crroncum videtur. Etiam in tig-ura ne- 
que tentaculum dcxtrum crassius, neque ullum branchiarum vestig-ium offendis. 
2. Elysia fusca n. sp. vide tab. XXII. f. 4. 
E. minula, fuscescens, supra obscurior, snbtiis rubro punctata, alis dilatatis. 
Prope Panormum observavit cl. Schultz, mecumque iconem comraunicavU. 
