126 
rufo-fusca. Rissoa Cimex Scacchi. Propterea quod in Mediterrano frequentissima est, haec 
Linnaeana species esse possit. In Ang-lia rarissime occurrit. 
Frequens, variat colore: 
1) concolore, rufa vel fusca, interdum 3'" longa. 
2) concolore lactea (non detrita). 
3) fasciata. 
12. Rissoa Montagui Payr. cfr. vol. I. p. 153. *). 
B. testa ovata ventricosa, rufescente, costis longitudinalibus circa 11, nodulosis, lineolis- 
que elevatis transversis, ornata, anfraclibus convexis; labro marginato, intus sulcato. 
Rissoa costata Scacchi cat. p. 142. R. buccinoidcs Desh. Exped. Moree. p. 151. 
t. XIX. f. 40 — 42. exactissime eadem,/in descriptione quidem ait: „toute la coquille est d'un 
brun clair, les stries transverses sont brunes" sed in fig-ura testam pallide fuscam, linea al- 
ba basin anfractuum superiorum , medium ultimi occupante, ornatam conspicimus. 
Satis frequens ferc ubique. 
13^ Rissoa crenulat a Michaud. 
R. testa ovata, venlricosa, alba vel albo-lutescente, costis lineisque elevatis transversis 
paucis regulariter clathrata et foveolata; labro marginato extus erenulato, intus obsolete 
sulcato; columella inferne granulo notata. 
Micliaud. p. 13. nr. 10. f. 1. 2. Lamk. ed. 2. VIII. p. 465. Non frequens est. Va- 
rietates duae disting-ui possunt, major 2 — ^^l-i"' long-a, et minor modo ^l^,'" longa. In an- 
fractu ultimo lineae elevatae tranversae septem, in penultimo tres, in antepenultimo duae. Dens 
ad basin columcllae, uti eum vocat Michaud, non, uti in R. monodonta, in apertura sed extus 
jacet, minutup, tuberculiformis est, et facile praetervideri potest. — Color interdum obscure fulvus. 
14. Rissoa scahra Ph. vidc t. XXIII. f. 8. 
R. testa ohlonga , conica , acuta , costato - plicata, cingulis transversis distantibus sculpta; 
anfractibus planis , labro intus sulcato. 
Ad peninsulam Thapsum Siciliae, quae hodie Magnisi, lcg-i specimen unicum. Testa 
iVe"' "^W" '''ta, elongato-conica, anfractibus sex formata. Anfractus parum convexi, 
costulato plicati, plicis circa 14, transversimque cingulati; cingulis in ultimo anfractu 7, in pe- 
nultimo 4, in antepenultimo duobus. Ubi cingula costas secant, tubercula mammillaria gignun- 
tur. Costae in ultimo anfractu evanescunt, apex laevissimus est. Apertura ovata, dimidiam 
spiram vix superat. Labrum extus incrassatum, intiis sulcatum est. Color albus, maculis 
mag-nis rufis ornatus. — Species intermcdia inter R. rttdem nr. 21. et R. Montagui ; cum 
*) Huic similis est: 
Rissoa aspera Ph. t. XXIII. f. 6. 
R. testa oblongo - conoidea , anfractibus convexis, striis transversis elevatis , costis tumidis 
circa 8 — 9; apertura ovata; labro extus incrassato, intus sulcato. 
Patria ig-nota. 
Testa 2-/3'" alta, anfractibus 6 — 7 formata; anfractus valde convcxi, costis circa 
8 — 9 in quovis anfractu, convexis, superne inferneque evanidis. Lineac transversae elevatac, 
regulares, ang-ustae, sex in anfractibus supcrioribus, novem in ultimo. Apertura exacte ovata, 
utrinque rotundata, tertiam totius long-itudinis partem occupat; labrum cxtus costa majore mar- 
ginatum, intus dentato - sulcatum ; labium valde distinctum, laeve, lilacinum. Color albidus 
lineac transversae pallide fulvae; fascia rufescens in basi anfractus ultimi, parum distincta. — 
Dilfert a JR. Montagui cui affinis ; testa magis elong-ata ; anfractibus multo magis convexis, co- 
stis minus numerosis (in illa sunt 10 — 12), magis prominentibus ; lineis elevatis transversis 
pluribus, tenuioribus , magis prominentibus ; sulcis aperturac minoribus. 
