164 
7. C erithium Lima Brg, 
Multis in locis Siciliae. — Gravlna. — Lamato, Carrubbarc, Pezzo, Monteleone — Tarenti. 
8. C erithium lacteum Pli. 
Cefali unum specimen. 
9. C erithium triline atum Ph. 
Militello. — In Germania frequentius. 
SCAEA Ph. 11. gen» 
Testa miniita, spiralis, conoidea, sinistrorsa, tenuissima; anfractus lacves; apertura 
ovata, siiperne ang-ulata, hasi effusa, (subcanaliculata?); columella perpendicularis , revoluta, 
iimbilicum perforatum sistens; peristoma simplex, labrum axl fere parallelum, iaferne paullo 
productum, ut in Turritellis. 
Species fbssilis, 
Scaea stenogyra PIi. tab. XXV. f. 20. 
Sc. testa conoidea, anfractibus rotundatis, quinquies latioribus quam altls, laevissimis ; 
apertiira spiram subaequante. 
Prope Panormum et Pezzo (in Calabria prope Rheg-ium) non rara. 
Specimina circa 30 legi; propter nimiam frag^ililatem fere omnia laesa. Testa fere 
t'" alta, 2^3'" lata, ovato - conica , obtusa , tenuissima , laevissima. Anfractus septem , ro- 
tundati, sutura profunda divisi, quinquies vel sexies latiores quam alti, ultimus ventricosus. 
Apertura spiram subaequat; labrum cum anfractu penultimo ang^ulum acutum format, columclla 
cum anfractu penultimo ang-ulum obtusum; columclla recta, perpendicularis , axis continuatio, 
altitudiue dimidiam aperturam aequans, reflexa, marg^ine reflexo umbilicum formans. 
Obs. Secunda hujus g-eneris species est: Scaea hmaris: Trochus lunaris Gm. 
p. 3587. Chemn. IX. p. 128. t. 113. f. 971. — differt: testa magis elong-ata, anfractuum latN 
tudinc altitudinem eorum modo 2^/2 aequante; apertura vix ^/3 spirae aequante, suborbiculari, 
«mbilico majore. 
Tertia spccies videtur Sc* retroversa. Fusus retroversus Fleming". Wernerian Mem. 
IV. p. 498. t. XV. f. 2. — hist. of british. anim. p. 349. , sed ex brevi descriptione ultimi 
libri unice characteres generici, neque specifici patent, et Wern. Mem. conferre non possum. 
PLEUROTOMA Lam. 
Primi animal hujus generis observaverunt cl. Quoy et Gaimard; in Zool. du Voyag-e 
de TAstroIabe II. p. 521. descripserunt, tab. XXXV. (f. 4 — 7.; f. 8. 9.) delineaverunt, hallu- 
cinationesque d'Arg-envlIIei refellerunt. Ex eorum observationlbus animal Pleurotomatum quoad 
partes exteriores a Fusis veris unice recedit: 1) tentaculis non in ang^ulum acutum convenien- 
tibus, sed protuberantia aliqua capitis divisis, et 2) incisura pallii. Operculum satis magnum 
unguiculatum acutum gerunt. Partes internae lingua dentibus orha disting^uuntur. — A 
Pleurotoniatibus veris satis recedunt species europaeae, quippe quae incisuram in labro dextro 
testae non habcnt, sed modo sinum in ipsa sutura; hanc propter differentiam cl. Millet in Mem. 
Soc. Linn. Paris. 1826. pro iis g^enus Defranciae proposuit, quod etiam animalis differentia 
corroboratur. Aniiualia enim, quae cl. Scacchi et ipse observasimus in Pl, reticulato Bronn, 
lieufroyi Mich. , gracili Mont. , ginnannianc Scac, et multilineolato Desh. (vide etiam 
Wieg-ni. Archiv. 1839. p. 127. t. IV. f. 7.) pede elongato operculoque carente, differunt. 
Talem differentiam ad disting^uenda genera sufticere nemo neg-abit, sed cura in enumerandis 
0 
i 
i 
