256 Cl. 1. Gramineae. 
Radix omnium Endogenearum fibrosa est (Elem. 
Philosoph, bot. J. 71.) sie quoque Graminearum. 
Constat radicula e cortice celluloso et ligno vascu- 
loso absque medulla (El. Ph. bot. §. 72) ut in Omni- 
bus plantis. Cortex vasa fibrosa habet in eellularum 
interstitiis descendentia ; lignum fere totum e vasis 
spiralibus parvis constat. Exterior cortex e paren- 
chymate compositus est interior e prosenehymate 
(cfr. Elem. Phil. bot. J. 47). 
Caulis Graminearum nodis proniberantibus 
clausis praeditus est. Initium tarn rami , quam pro- 
longationis caulis nodus vocatur; oritur quaevis pro- 
longatio caulis uti ramus e gemma, et gemmae ve- 
stigium nodus est. Clauditur nodus in Graminibus 
uti in quibusdam aliis plantis septo transverso, cujus 
cellulae aliam directionem habent, quam in reliquo 
caule (EL Ph. bot. J. 95). Nodorum numerus, in 
Graminibns perennibus saltern , dum crescit non au~ 
getur, hinc quoque Scheuchzerus aliique hoc chara- 
ctere usi sunt ad species distinguendas , sed in basi 
caulis difficillime deprehenditur. Oriuntur itaque ar~ 
ticuli seu rami superimposili simul aut fere sirnuJ, 
hinc vaginae foliorum non minus superimpositae 
sunt. Serius rami evolvuntur. Unicum genus, Mo- 
linia (Enodium), nodos non habet protuberantes sed 
contractos. Gramina europaea, praesertim Europae 
borealis rarius ramis praedita sunt, frequentius inter 
tropicos crescentia. 
Caulis Graminearum e contextu celluloso com- 
positus est, strictiore versus ambitum, laxiore versus- 
centrum, ubi saepe fatiscit cavumque relinquit Intra 
con 
