260 CL I. Gramineae. 
physteos suae adfirnat. (Cfr. De Graminibus unifloris 
et sesquifloris Petrop. 1824 ) Pace Viri amicissimi 
caulem seu rachin valvulae floris internae accretum 
fuisse crediderim, et anatomen partium internarum 
dicta Auetoris comprobantem desidero, Distlnguit 
porro spicam a caduceo, illam e basi articuli flores 
exserere, ideoque articulum sub ipso flore esse so- 
lubilem, liunc ex apice articuli flores emittere ideo- 
que articulum supra florem solubilem. At spicula 
terminali excepta reliquae semper laterales sunt, om- 
nis enim gemraa ex axilla oritur folii aut Jbracteae, 
quamvis inlerdum deficiat (non careat), vestigio tarnen 
remanente. DilTerentia certe adest, in eo quod Gra- 
mina spicata Trinii spiculas habeant loco, ubi affixae 
sunt, solubiles, caduceala vei o nodos racheos ipsius 
supra septum transversum ubi clausi sunt, ideoque 
supra spiculam, quae septo isli accreta est, solubiles. 
Simili modo in Poa nodi raclieos spiculae solubiles 
sunt, in Eragrosti flosculi ipsi. Optime vero pani- 
culam a juba disünguit, illam radios per distantias 
reguläres (e nodo integro) hanc per distantias irre- 
guläres (e nodo diviso) cmittentem, thyrsumque vo- 
cat jubam radiis brevibus. Moneo, in thyrso radios 
inferiores saepe per distantias reguläres prodire, te- 
stibus Clrilochlois. Thyrsi terminum retinui, reli- 
quis nolui scientiam nimia copia terminorum labo- 
ranterri, difficiliorem reddere. Cristam a rareino eo 
praesertim distinguit, quod flores ita emiltat ut gluma 
eorum exterior superior sit, alias in racemo. Hoc 
vero a flexione pedicelli oriri videtur, ideoque di- 
sliuctio reliquarum dignitatem non habere puto. 
