266 Cl. I. G ramin eae. 
Graminum typus non est embryonum Endogen ea- 
rum sed embryo reliquorum ordinum. Hic vero im- 
lio bacillus est uti Gaerlnerus vocat, qui in germina- 
tione elongatur et e semine atque albumine, testarupta, 
exit. Tum in medio bacilli cavitas exorituiv -in qua 
gemmula ac rhizoma emergunt, illa sursum tendens 
foliaque emittens, hac deorsum el radiculas prolru- 
dens. In Graminibus res paulio aliter sese habet; 
bacillus enim plerumque apertus et reclusus est, vi- 
tellum seu scutellum formans, gemmula et rbizomate 
jamjam evolutis, embryonem constiluentibus. In Zea 
aliisque embryo a parte anteriore quoque ciuctus est, 
in Oryza rhizoma non evolutum, ita ut vitellus in 
Iiis ad bacillum magis accedat. Hoc modo embryo- 
nis habitus in Graminibus satis patet. 
Elegantem tarnen observalionem Raspail fecit. 
Initio vidit integumenla ovuli in Gramiffibus tantum 
iodo tincta, tum albumen, tandem embryonem. Ra- 
tionem vero non indicavit, quae haec est. Initio 
integumenta nucleum nutriunt, amylumque nunc in 
finem conlinent, tum functio nutrien.? transit in albu- 
men, tandem embryo nutrimentum suscipit. In regno 
organico semper pars partem nntrit. Quae vero Ra- 
spail de amyli granis addit, composita esse e mera- 
brana involvente et fluido contento, certe falsa sunt. 
Irregulai is forma granulorum indicat grana ista' coa- 
gula esse nec partes distinctas. 
Nunc ad distributionem naturalem Graminum 
procedamus, qua practica, quam supra dedimus, de- 
termiuatur ac emendatur. 
\ 
\ 
