30 J. (i. AGARUH, 
adest *). Groenlandicnm a nostro, qualis hic in summo limite maris saxis adnatus 
provenit, distinguere non valeo. Plures ceterum formas exhibens, vesiculosus & vesi- 
culis oränino destitutus, nunc quoqne segmentis penultimis vage inflatis prteditns, vul- 
gari magnitudine & minor — nempe semipedalis et angustus, facie sat dissimilis, — 
Groenlandicus receptaculis inflatis spha^ricis semper mihi obvenit; Scaphidia diclinia 
videre credidi. Quaacumque forma a juxta-positis & pari raodo conservatis — recen- 
tibus et exsiccatis — F. evanescente, F. miclonensi, & F. filiformi facilius distincta 
mihi adparuit. Prater notas distinctionis jam antea a me allatas aliam in modo quo 
renovantur frondes videre credidi. In Fuco vesicnloso (qualis in limite maris crescit) 
nempe adest disens radicalis plus minus late expansus, a quo plurimi demum caules 
proveniunt; quo flt ut arreptis speciminibus plurima coBspitem formantia et eodem 
disco radicali conjuncta coha^rent. Inter caules ex eodem disco provenientes alii pri- 
marii evoluti et fructigeri, alii circum-circa positi secundarii steriles, postea et ni 
fällor sequente anno evolvendi & fructigeri. Steriles ab ipso disco radicali vel ab iraa 
basi stipitum emergere videntur, prolificationum ad instar nati. — In F. evanescente 
F. Miclonensi & F. fliiformi alia evolutionis ratio mihi adparuit. In his singuli caules 
singulis callis radicalibus insident, aut si aliquamdo plures, hi laxius cohaerent. Arrepta 
itaque specimina singula obveniunt, individua per se completa constituentia. Frondes 
in his alio quoque modo renovari suspicor. Supra caulem primarium, qui ex callo 
radicali surgit simplex & circiter pollicari longitudine indivisus, segmentorum alia 
prolongata & fructigera, alia vero abbreviata, fasciculos singulos aut plures ramorum 
sterilibus formantia, quos fronde primaria deleta in novas frondes fructigeras evolvi 
putareni **). In Fuco ancipite, F. disticho & F. Fueci ejusmodi fasciculos ramorura 
sterilium non vidi; stipes horum crassior magis immediate fronde decomposita fasti- 
giata, segmentis oranibus consimilibus, continuari crederem. 
F. Harveyanum a F. vesicnloso sphaärocarpo non admodura differre, si quis cre- 
deret, dicere opportet receptacula revera in recentibus esse non parnm diversa; sunt 
nimirum magis imperfecta, quasi minus transformata, in F. Harveyano, qualem saltem 
a Spetsbergen hunc novi; coustant segmentis ultimis planis, quorum in disco utriusque 
pagino3 scaphidia evolvuntur; receptaeula margine sterili piano plus minus evidenti 
ita cinguntur, nec alios limites habent quam qui defectu scaphidiorum efficiuntur. 
Hujus nulla specimina e Groenlandia mihi obvenerunt. 
Nonoullos auctores (Areschoug in Bot. Not. 1868 p. 102 et squ.) Fucum vesicu- 
losum semper dioicura assumere constat, aliamque speciem (F. Sherardi Aresch.) iis. 
quorum scaphidia hermaphrodita observarunt. Ad oras Bahusiee juxtapositas exami- 
navi formam receptaculis sphaericis, in supremo limite obvenientem, & aliam recep- 
taculis parum prolongatis oblongis paulisper profundius crescentem. Receptacula 
illius insuper vidi ostiolis scaphidiorum prominulis, superficie leviter inaequalia; hujus 
*) De Algis Spetsbergensibus scribens, assumsi omnein Fuc. A^esiculosum, (juem ad Spetsbergen lectum 
meraorarunt, ad F. evanescentem pertiuere; postea fragnienta veri F. vesiculosi quidem vidi pauca, quse 
ad oras Spetsbergenses lecta dicuiitur. 
**) Ejusmodi fasciculos in Fuco vesiculoso ssepe quidem adsunt, at nec ita constautes ad basem frondium 
positi, & origine ni fällor ita diversi, ut veris prolificationibus constituantur, qure a rarao quodam truncato 
pullulant, nodum ramorum formantes. 
