BIDRAG TILL KÄNNEDOMEN AF GEÖNLANDS L A M I N A R I EE R OCH FUCACEER. 21 
ipsius vix liceat dubitare, Specimiiia insuper numerosa collecta & omni astatis stadiu, 
ita ut evolutionis seriem, quam percurrit species Groenlandica, cum iis comparare 
licuit, quas in eadem evolutionis stadio positas offerunt aliae species. Melius hoc modo 
perspiciatur, qu» sint in Alaria difFerentiaj aetatis & qute sint notiB diversarum specieruni. 
Igitur jure quodam sequentia statuere mihi videor. 
In omnibus speciebus ipsa laraina folii linearis dicenda, sed in nonnullis brevior 
magis oblonga avit ovalis, in aliis magis elongata et eximie linearis aut ensiformis, ut 
ssepius adpellarunt. Ratio, qua longitudo latitudinem superat, in diversis speciebus 
admodum diversa; dum enim in Ochotensi mari speciem memoravit Ruprecht, cujus 
tantura fragmenta habent laminam 50 pedes longam, latitudine 2 — 4 unciarum servata, 
species alia gigantea Spetsbergensis gerit folia fere sesquipedem lata, longitudine tantum 
sex-pedali. His comparata species groenlandica multo inferior partium magnitudine, 
latitudine laminaB vulgarem formara Europaeara superans, longitudine vix sequans. 
Basis laminee cuneata in omnibus speciebus, dum juvenilia individua; perraanct 
autem basis eximie cuneata & longe decurrens in nonnullis {AL esculenta Auct ); in 
aliis contra latitudine admodum increscit lamina inferior, ita ut basis folii ovata, quin 
immo eximie cordata liat; cuneata basis in his ita reducta, ut obsoleta omnino censeatur 
— ita in Specie groenlandica. Innovationen! folii in Alaria fieri, ut in Laminaria, 
jamdudum observavit D:na Griffiths & docuit Ralfs {Phycol. 1843 n:o 250). Auc- 
tumno frondem renovari, novamque inter pinnas & vetustam emergere; pinnas tunc 
quoque dejectas fore novasque provenire, parvulo supra priores intervallo; plures series 
pinnarum novis et cicatricibus delapsarum ita designatas fieri statuerunt. Innovatione 
facta, laminam novam latiorem fieri & grandiorem, nonnulla mihi suadent. 
Stipitem igitur ju venilem breviorem cum setate longiorem fieri, quis est qui non 
intelligeret ; attamen quoad gradum magna intercedit differentia inter formas diversas. 
Species indicata Groenlandica, qute brevitate stipitis insignis, — - longe plurimis speci- 
minibus stipitem 1 — 2 pollicarem gerentibus — demum in speciminibus, quse magis 
annosa suspicor, habet stipitem quam in aliis speciminibus multo crassiorem 4 — 5 polli- 
carem longitudine. Quam vero longitudinem jam juvenilia forma' Spetsbergensis indi- 
vidua attingunt. Alia sunt specimina Spetsbergensia, in quibus stipitem vidi 4- 
pedalem et ultra, atque digitum minorem crassum, in quo reliquias pinnarum, qu£e 
diversis annis fuerunt, longa serie deorsum sequi licet. Aliam longipedem formam — 
stipite sesquipedali — e mari Ochotensi memoravit Ruprecht; dum Lightfoot & qui 
alii formas Europteas optime observare potuerunt, stipitem L. esculentre vix ultra 
6 — 8 pollicarem cognoverunt. 
Nec minus forma & magnitudine differunt pinnas diversarum specierum. Primuni 
provenientes sunt in omnibus sursum latiores & forma plus minus cuneatae; ut longi- 
tudine increscunt, non pari passu latitudine semper augentur. Sorus supra mediam 
pinnam inchoatus et deorsum per totam inferiorem partem — margine tenui excepto 
— extensus, partem fertilem reddit coriaceam; hinc fit ut pars superior & margo 
tenuis inferioris, quse steriles manent, sunt multo tenuiores, facilius lacerantur & a parte 
fertili firmiore solvuntur; pinnaeque adultiores, parte fertili tantum constituta?, ita 
revera sajpe minores & angustiores fiunt quam juniores et steriles. In individuis 
% 
