BIDRAG TILL KÄNNEDOMEN AF GRÖNLANDS LAMINARIKEK OCH FUCACEER. 17 
inihi demonstrare videntur soros et situ et forma diversos in diversis speciebus 
obvenire. 
Conformatio sori in L. digitata facillime intelligatur, si specimen fructiferum 
laraina integriuscula aut tan tum parce laciniata observatur. In ejusmodi specimine 
majori sorus, zona3 transversalis, 3 — 5 pollices lata?, ad instar, ab uno margine ad 
alterum fere non interruptus expanditur, utrumque tamen marginem fugiens, & ni fällor 
semper in superiore parte laminaj evolutus. Ambitu inaiqualis, sursum et deorsum in 
peninsulas insulasque subdistinctas abit zona fructifera, nunc sinubus sterilibus longius 
introductis. Lamina dein magis in lacinias divisa, partes sori diversas lacinias occu- 
pant, maculas angulatas, nee ipsos margines laciniarum interiorum fugientes, ita 
formantes. Lamina demum magis fiabelliformi, sorus in zonam magis semicircularem 
quoque expanditur. Quum praeterea lacinife in L. digitata stepius sunt latiores, sequitur 
maculas fructiferas uniuscujusque laciniae quoque majores esse. 
In L. Stenophylla fröns in lacinias angustiores saepius fissa, soros quoque minores 
habet. In superiore laciniarum parte provenientes, nec tamen ita in zonara transver- 
salem confluentes mihi adparuerunt. Inchoantur, ut raihi visum est, in disco lacinias 
jam formatge; sunt rotundati, circiter pollicares diametro, raro ni fällor margines 
lacinite attingentes, nisi sorum jam inchoatum laciuia postea fissa in partes separaverit. 
Absoluta fructificatione, laciniarum partes fructiferas solutas fieri, parteraque superiorem 
frondis ita sensira sensimque deletam fore, increscente continuo parte inferiore, forsan 
credere liceret. Quo modo explicaretur quod de hac specie dixerunt Algologi Scotiae, fron- 
dem nimirum non ut in aliis speciebus annuam esse, nec quotannis novo folio substitui. 
L. pallida habet soros situ et evolutionis modo potissimum cum L. stenophylla 
congruentes. Macuhe auteni sunt longiores, nunc admodum elongata;, in disco lacini- 
arum sitge, apicibus rotiindatis, marginibus laciniarum sterilibus cinctaj. 
L. nigripes, quam non sine multa hsesitatione a L. stenophylla distinctam proposui, 
aliam omnino habet conformationem sori, si hoc ex unico specimine fructifero judicare 
audeam. Sori nimirum in inferiore parte dimidia lamina? inchoari videntur, formantes 
maculas majores paucas latiusculas, secus plicas longitudinales, in quas discus lamina' 
adultioris exuberat, margine non pari passu increscente. Soros sensim magnitudine 
augeri & deorsum potissimum extendi et forsan confluere in inferiore parte conjicerem ; 
specimen enim fructiferum, sub stadio innovationis folii lectum, in sublevata parte aliam 
zonam fructiferam habet, qu^e ipsam illam regionem occupat, in qua limites vetusti & 
novi folii evanescunt; ha3c zona transversalis & vix laciniis interrupta. 
Eandem fere differentiam sori video in speciminibus diversis, quse nomine L. jissilis 
determinavi. Specimina Kamtschatica habent soros ambitu magis indefinitos, in media 
fronde provenientes. In Spetsbergensibus paucis, qua^ ad eandem speciem retuli, sorus 
zonam transversalem vix interruptam occupat in illa regione laminge, in qua confinia 
sunt folii vetusti novique. 
versus segmentorum obvenire dixit. Le Jolis, qui de omnibus aliis L. digitat;* fusius locutus est, de 
fructu nihil aliud fere dixit, quam L. digitatam (L. Cloustoni) sub hieme, L. flexicaulem vero sub aestate 
et auctumno fructiferam esse. 
K. Vet. Akad. Haniil. B. 10. N:o «. 3 
