IH J. G. AGAKDH. 
margo araplissimus, undulato-crispus, teiiuior quam discus medius, nunc immo tenu- 
issiraus pr«cipue in Spetsbergens!. In ntraque specie sorus continuus, vitta? longitudi- 
nalis ad instar a surarno fere apice deorsum infra medium, nunc usque basem attingens, 
decurrit. In L. longicruri semper sorum linearem vidi; in Spetsbergensi vero, si in lamina 
latissima obvenit, sorus quoque admodum dilatatus quasi centrifuge in disco expansus. 
L. longicruris a Groenlandia secus littus Araericse usque ad grad. latitud. 42° saltem 
descendit; sed etiam specimen habeo, quod ad insulas Bahama lectum dicitur. Stipitisque 
inflati fragmenta in littora Irlandia?, Scotia?, Jutlandia? & Bahusiee rejecta obveniunt. 
III. Laininaria atro-fiiiva (J. Ag. Manuscr.) Minor, stipite brevi atrato, inferne 
teretiusculo, superne complanato, lamina juniore ovali-oblonga, senili demum renifor- 
miter dilatata, parte inferiore integriuscula incrassata & nigricante, superiove digitato- 
fissa obscure fulva, soro subcontiguo maculam latam, initio subadseendentem, deumiu 
totam inferiorera partem reniforraiter dilatatam occupante. 
Groenlandia; ad Sukkertoppen legit l):r Berggren. 
Specimina numerosa adsunt & in omni statu. luvenilia sunt oblonga, 3 — 4 poUi 
caria vidi vix poUicem superantia latitudine, adulta sensim latiora, basi cordata insignia 
et demum senilia fere reniformia, sesquipedalia circiter, aut vix ulnam superantia 
longitudine, substantia crassiuscula, et colore plus minus intense nigricante orania congru- 
entia. Stipes brevis, siepius I — 2 pollices longus, nunc usque 6 — 8 poUicaris & pennara cyg- 
neam deuuim crassus, colore nigricante insignis, infei-ne teres, radiculas teretiusculas sub- 
verticillatas vulgaris forma* emittens, superne complanatus inlaminam abiens. Lamina vide- 
tur diutius integriuscula, nunc tota fere integra, demum in lacinias pauciores fissa, parte 
inferiore demum fructifera ut plui-imum integra; inferne color lamina^ obscurior, in atrum 
stipitis quasi sensim abiens; superne obscurius fulvus etiam in juvenili. Sorus vix iiiterrup- 
tus, initio fere adscendens, demum, prout lacinia» exterioi-es sub evolutione deflectuntur & 
fröns reniformiter expansa evadit, totam basalem partem occupans, sinnoso-adscendens, in 
utraque pagina evolutus. Ductus muciferi in lamina adsunt minuti. In cellulis strati 
centralis glebaj rotundatas substantia?, jodio vix coloratai, adsunt. 
Species ha3c minor, inter digitatas facilius distincta, ad L. Bongardianam forsan 
nonnullis accedit. Huic autem, aliis pra3terinissis, stipes canaliculatus dicitur. Reliqua; 
species, quas uiilii comparare licuit, facilius dignoscantur. 
In diagnosi specierum Laminaria?, quiii fronde digitata insignes sunt, charactercs 
a forma et situ soi-i desumtos hucusque nimium neglexerunt Algologi. Nec milii 
quidem liquet, an in frequentissima L. digitata soros imujo observaverint algologi 
recentiores *). Qua? hucusque specierum diversarum specimina fructifera vidi mihi 
*) Gve ville (Alg. Brit. p. 28) fructiferam L. digitatam iion vidit: observationem olira lactam Borreri inemorat, 
ex qua nihil uec de situ, nec de expatisioue sori elucet. Analysis fruetus, a Haeveyo in Phyc. Britann. 
data, evidenter mönstrat eum normalem fruetum Laminarise digitatae non vidisse: si fida esset analysis a 
Harveyo data sporas in strato corticali nidulantes. quaternatim conjunctas, in Laminarieis evolvi sequeretur. 
Sorus insuper in superiore parte laminse iu L. digitata provenit; itaque in specimine depieto, quod fuit 
in stadio renovationis larainse, quura tantum infima pars adsit,sorum inveniri non potuisse, jure quodam sumere 
mihi videor. Montagne (Canuv. p. 143) primus, si quid video, statuit maculas soriformes ad apicem 
segmer.torum coUocatas esse. KiiTZiNG observationem & verba Montagnei citata refert. Thuret praeter ea 
quffi jam observaruiit Borrer A Montagne, fere nihil habet de fructu L. digitatae: maculas irregulares apicem 
