14 
,1. G. AGARDH. 
DE LAMINARIEIS & FUCACEIS GROENLANDIiE OBSERVATIONES. 
L Lainiuaria ciineifolia J. Ag. de Laminarieis in Act. Lund. IV. p. 10. Quae nomine 
L. cuneifolia^ descripsi speciinina, e littore pacifico America? siiperioris inihi advenerunt; 
ad eandem speciem pertinere videntur speciinina, magna copia et omni tetatis stadio e 
Groenlandia reportata. Ni fällor hnec quoque est species, qua? nornine L. saccharinge a 
DiCKiE (Collect. of Algce from Cumberiand Sound in Linn. Soc. Journ. ]'^ol. IX p. 237) 
& Al. Croall (in E. Browns Fl. Discoana, FL Bot. Soc. Edinb. p. 450) enumeratur; 
veram enini L. saccharinam e Groenlandia nonduin vidi. 
Ut L. longicruris stipite prailongo, ita L. cuneifolia stipite brevi insignis; inter plurima 
hujns specimina nullum cujus stipes ultra tripollicaris fuit, etianisi pennam cygneam 
crassitie superaret; in longe pluriniis stipitem 1 — 2 pollicarem vidi. Stipes in suprema 
parte leviter compressus in laminani abit, basi exiinie cuneatain. Individua basi seque 
cuneata insignia juvenilis L. saccharina forsan offerat; qua3 vero hujus sunt provectiora 
ajtate basi fiunt latiora, donec demum laraina basi omnino cordata instructa sunt; spe- 
cimina L. cuneifolia^ plurima vidi adultiora et fructifera, qua; basem cuneatam stricte 
conservant. Color L. saccharina^ ubicumque recens observatur & adulta, est obscure 
brunnens ; L. cuneifoliaj lamina fere e luteo virescens, soro brunneo. L. cuneifolia, si 
juventute folio magis lanceolato — - oblongo nunc quoque prasdita sit, adulta habet 
formam totius lamin» magis cuneatam & in parte dimidia superiore latiorera, suprema 
parte iterum angustata. In L. sacliarina lamina ambitu magis oblonga, media parte 
latiore. Specimina nonulla L. cuneifoliie vidi, qua? sesquipedem usque lata fuerunt ; 
plurima vix pedeni latitudine superant, longitudine totius plantan lA — 2 ulnas ^equante. 
Margo lamina? in L. cuneifolia tennis et eximie undulatus, intima cuneata basi excepta, 
qua? planiuscula & crassitie firmior; nec in ullo specimine rugas istas aclmodum promi- 
nulas vidi, qua^ sa?pius in L. saccharina obveniunt; si lamina in L. cuneifolia bulloso 
ina^qualis obveniat, hoc aliter & multo minus conspicuum. Consistentia & colore 
laminae potius conveniunt L. caperata {L. maxima) & L. cuneifolia. Sorus, ut in 
omnibus specibus, quaj L. saccharinae analoga^ censeantur, demum vitta^ longitudinalis 
ad instar mediam laminam occupat; sed in L. cuneifolia pra^cipue in inferiore dimidia 
parte lamina» situs, licet in superiorem dimidiam partem quoque adscendat; dum in 
aliis speciebus praäcipue superiorem dimidiam partem lamina? occupare mihi adparuit. 
Qua positione quoque sequitur ut in folio vetusto, lamina nova sublevato, sorus adhuc 
in L. cuneifolia conspicuus adsit, dum in caeteris speciebus, tempore innovationis folii, 
saepius, ut putarem, dissolutus sit. In L. cuneifolia, ut in L. inaxima, sorus crassus 
brunnens supra laminam tenuem virentem expansus, multo evidentior est quam in 
aliis speciebus. 
Si, ut putarem, specimina oceami pacifici et Groenlandica ad eandem speciem 
pertineant, L. cuneifolia novum prosbeat exemplum Algarum, qua; in utroque mari 
