123 
456. G. erubescens Schult. (Led. fl. ross. IV. p. 141; 
Czerniajew Consp. p. 61, n. 1456; G. reflexa (Czern.) 
Rchb. ic. fl. g. t. 477. flg. 1043 ad specimen a typo 
valde recedens, minimum). In declivibus rivulorum plu- 
vialium et imprimis in demissis ad Konkam frequentissi- 
ma; d. 27 Mart. m. prim. fl., d. 6 — 12 Apr. m. copi- 
ose fl., d. 25 m. post. max. ex parte defl., d. 5 Maji 
in. fr. 
Cum descriptione Ledebouriana (1. c.) quam quam mi- 
nime convenit, tarnen haud dubito, quin planta insignis, 
quae ex cl. Czernaievio in omni Rossia australi et apud 
nos quoque vulgaris, verum sit Ornithogalum erubescens 
Besseri. Cum speciminibus Marsehallianis optime congruit, 
nisi forto structura interior bulbi, quam examinare non 
potui, alia. Bulbi in nostra constanter bini collaterales, 
tunica communi obtecti: alter (anni superioris) minor, 
saepe a latere compressus (concavo-convexus), textu me- 
dulloso-suberoso farctus; alter major, subglobosus v. sae- 
pissime ovatus, oblique decsendens (v. in exemplaribus 
maximis) subhorizontalis, vertice scapo terminatus, latere 
interiore bulbo alteri adpressus, basi fibris radicalibus 
instructus; in planta deflorata supra postremarum inser- 
tionem tertius bulbus minimus anni sequentis adparet. 
Folium radicale solitarium planum, carinatum, apice con- 
tractum, scapo multo longius, 1 — 2V 2 lin. latum; flora- 
lia: duo majora magis minusve remota v. rarius (in spe- 
ciminibus minoribus paucifloris) opposita, et 1 — 3 (in 
plantis maximis ad 6) multo minora, villosiuscula v. sub- 
glabra. Scapus quadrangularis; pedicelli trianguläres gra- 
ciles simplices, omnes ex axilla folii floralis secundi, vel 
partim ex folii floralis primi axilla prorumpentes, nume- 
ro varii, 2— 12, saepissime 4—7. Flores nondum aperti 
