125 
cophaeus Led, fl. ross. IV. p. 156). In campesiribus de- 
clivibusque ad Konkam sitis hic illic frequens; d. 31 
Mart. m, primum (unicum) specim. florens observavi, 
d. 8 Apr. m. jam copiose floruit, d. 25 max. ex. p. 
defl., d. 9 Maji m. fr. submat. 
Bulbus subacuminato-ovatus, 4 — 9 lin. crassus, scapo 
solitario 3— -9-pollicari v. rarius duobus terminatus; fo- 
liis binis, rarius (in exempl. biscapis) tribus, scapum sub- 
aequantibus, 1 — 3, ad summum 5 lin. latis, ad carinam 
et margines saepius subtiliter ciliatis v. denticulatis. Ra- 
cemus 10 — 30-florus: pedicellis flqre brevioribus brac- 
teola minima fultis, demum patentissimis. Flores 2 4 / 2 — 
3V 2 lin. longi: tubo v. exacte cylindrico, v. eylindraceo- 
subclavato, inter basin subdilatatam et staminum insertio- 
nem plerumque paullo constricto, latitudine sua subduplo 
longiore; limbo fere 2 / 3 tu °i aequante: laciniis oblongis, 
2 — 3-plo longioribus quam lat., patulis; staminibus fere 
in dimidia floris longitudini v. paullo profundius tubo in- 
sertis, filamentis brevissimis, antheris atro-violaceis. 
Planta nostra, quin certissime Hyacinthus Pallasianus 
Stev. sit, vix dubitandum videtur. ßene enim cum des- 
criptione brevi et cum speciminibus Biebersteinianis var. 
grandiflorae H. pallentis convenit. A specimine Pallasiano 
H. amethystini (in herb. Acad. Petrop. asservato) re ve- 
ra longe recedit. Sed hoc, bracteis pedicello longioribus, 
floribusque multo latioribus, quam in nostro instructum, 
sine dubio non H. amethystinus a cl. Pallasio in Rossia 
australi lectus (locus natalis in schedula non indicatus), 
et ob difTerentias evidentissimas cum var. grandiflora H. 
pallentis M. B. confundi nequit. 
Quid Muscari leucophaeum Stev. sit, mihi plane ig- 
noturn. In locis provinciae Tauricae, a me pervestigatis, 
