293 
Species variabilis: racemis elongatis vel abbreviatis, 
floribus majoribus vel minoribus, nuculis tarnen semper 
profunde scrobiculato- verrucosis, saepissime glabris, ra- 
rius basin versus parce hispidulis. Corollae limbus ple- 
rumque sub anthesi patentissimus, laciniis intercalaribus 
una alterave minutis dentiformibus, interdum fere nullis. 
Planta lusitanica ab ornnibus formis recedit nuculis den- 
sius hispidis (Welwitsch. pl. exs.); planta Sicula a Tor- 
nabene in monte Aetna collecta, forsan verum H. tenui- 
florum Guss., recedit corollis multo minoribus, ornnibus 
caeterum cum specie genuina convenit. Specimina in Li- 
guria a com. Cesati collecta, habitum prae se ferunt 
paulo alienum, spicis crassis abbreviatis; planta denique 
arabica (Schimp. n. 84-7.), quam vero tantum juvenilem 
vidi, potius ad H. lasiocarpum accedit (v. supra), & for- 
san nil nisi forma ejus australis. 
7. H. tenuiflorum (Guss. fl. sie. p. 205. ?) Hohenacker 
in pl. Kotsch. alepp. kurd. moss. n. 659! 
Syn. H. europaeum ß tenuiflorum ßoiss. in Kotsch. pl. 
cilic. kurd. n. 4-51! 
Hab. in Sicilia? (conf. supra n. 6.), in Mesopotamia 
prope Mossul (Kotschy!) in Kurdistano prope Müsch in 
collibus aridis alt. 4340! s. m. (Kotschy!) v. s. sp. fl. 
et fr. 
Galycis laciniis latioribus in fruetu erectis, corollae 
limbo erecto patulo, laciniis intercalaribus ornnibus evo- 
lutis majusculis, stigmate brevissime bilobo, nec subulato- 
produeto profunde inaequaliter bifido, & nuculis parce 
verrucosis velutino-hispidis, praeter alia, abunde ab H. 
europaeo difTert. 
