297 
12. Heliotropium confertiflorum Boiss. diagn. ser. 2. 
n. 3. p. 132. 
Hab. in Persiae austro - occidentalis subalpinis prope 
Haneky (Noe.) v. s. sp. fl. & fr. commun. ab am. Bois- 
sier. Certissime an nimm & proxime affine sequenti. Co- 
rolla tenera peracta anthesi fuscescens. Nuculae parcis- 
sime & brevissime hispidulae, saepius abortu geminatae, 
vix rugulosae, tenuissime seriatim granulatae. 
13. Heliotropium agdense, n. sp. 
H. annuum, humile erectum, tunc divaricato-ramosum 
patulo-villosum; foliis petiolatis ovatis basi apiceque ro- 
tundatis, spicis sub anthesi abbreviatis densis denique 
parum elongatis laxis, calycibus fructiferis pedicellatis 
persistentibus tubo corollae glanduloso-hirsuto breviori- 
bus, corolla fauce glabra, limbo plieato 51obo sub an- 
thesi convexo-patentissimo, antheris supra basin insertis 
ovatis rectis ex appendiculatis a fauce longe remotis, stig- 
mate pileiformi glabro stylum brevissimum hispidulum te- 
gente, nuculis oblongis glabris laevissimis. 
Hab. in margine australi & occidentali deserti salsi 
magni Persiae, prope Agda, Sehurab. etc. (Bge &Bien.!) 
v. v. sp. fl. & fr. 
Tota planta sub anthesi iy a — 3-pollicaris, denique vix 
ultra 6 pollices alta. Folia 7 — 8'" longa, 5"' lata, supra 
intense viridia, subtus pallidiora, molliter villoso-strigillo- 
sa. Racemi fructiferi cum pedunculo raro 2 pollices ex- 
cedunt. Flores 3'" longi, limbo in diametro plus quam 
2"' lato. 
Observ. Vidi in herbario Horti bot. petropolitani speci- 
alen plantae, corollae structura inter praecedentes & se- 
quentem media & stigmatis forma cum illis congrua, 
a cl. Olivier & Bruguiere, ni fallor in Mesopotamia, col- 
20* 
