- 181 — 
ditur, quod datur ei, qui causas sexcenlis, id enim sena- 
tus eius nomen est, exhibuit, propler quas mors sit ilH 
expetenda, cognitione virili benevolentia temperata, quae 
neque egredi vita lemere patitur et sapienter excedere 
cupienti celerem fati viam praebet... Quam consuetudi- 
nera Massiliensium non in Gallia orlam sed ex Graecia 
translatam existimo, quod illam etiam in insula Cea ser- 
vari animadverti, quo tempore Asiam cum Sexto Pom- 
peio petens Julidem oppidum intravi. Forte enim eve- 
nit ut tunc summae dignitatis ibi femina sed ultimae jam 
senectutis, reddita ratione civibus cur excedere vita de- 
beret, veneno consumere se destinaret mortemque su- 
am Pompei praesentia clariorem fieri magni aeslimaret... 
Quae Donagesimum annum transgressa cum summa et 
aoimi et corporis sinceritate lectulo, quantum dinoscere 
erat, cotidiana consuetudine cuitius Strato recubans et in- 
nixa cubito: «Tibi quidem», inquit Sexte Pompei, dii 
magis quos relinquo quam quos peto gratias referant, 
quod nec hortator vilae meae nec mortis spectator esse 
fastidisli. Geterum ipsa hilarem fortunae vultum Semper 
experta, ne aviditate lucis tristem intueri cogar, reliquias 
Spiritus mei prospero fine, duas filias et uno nepotum 
gregem superstit^m relictura, permuto.» Cohortata dein- 
de ad concordiam suos, distributo eis patrimonio et cul- 
tu suo sacrisque domesticis maiori filiae traditis pocu- 
lum, in quo veuenum temperatum erat, constanti dex- 
tera arripuit. Tum defusis Mercurio libamentis et invo- 
cato nomine eius, ut se placido itinere in meliorem se- 
dis infernae deduccret partem, cupido haustu mortiferam 
traxit portionem, ac sermone significans quasnam subin- 
de partes corporis sui rigor occuparet, cum jam visce- 
ribus eum et cordi imminere esset locuta, filiarum ma- 
»us ad supremum opprimendorum oculorum officium ad* 
