— 25 — 
II. LEG.-CAESALPINEAE 
bloemig ; in de oksels ; even lang als breed. Bloemsteeltjes opstijgend, 
dun, 30 mM. lang ; kort zachtharig of viltig. Bloemen wit reukeloos. 
Kelk met korte tolvorraige buis, regelmatig 5-spletigen zoom. Meel- 
draden alle 10 vruchtbaar of alle door korte staminodiën vervangen. 
Bloembladen omgekeerd eivormig, weinig grooter dan de kelk, wit. 
Stijl dik; stempel plat bijna tweelobbig, met omgeslagen rand, licht- 
groen. Peul dik-leerachtig, netvormig geaderd, eenigszins gezwol- 
len, breed-hjnvormig, gesnaveld 280— 300 mM lang, 30 dik, 20— 30. 
zadig. Zaden lensvormig saamgedrukt, donkerbruin glanzig. 
Aanm. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. Vergeleken met een 
specimen van B, Malabarica van Herb. Kuez. 2576 uit Pegu (Achter-Indië) en met 
een authenthiek spec. van Reinw., die ons toeschenen geheel overeen te stemmen. 
Het exemplaar uit Pegu heeft de bladeren ook niet verder dan '/^ van de lengte 
ingesneden, (niet tot ^/^ zooals Baker l.c. opgeeft). 
Geographische verspreiding: Bijna uitsluitend in Midden- en 
Oost-Java. Daar in sommige streken bijzonder algemeen. InWest-Java 
door ons niet verder westelijk aangetroffen dan in de afd. Soemëdang 
(Preanger). Uitsluitend in de laagvlakte O — 400 Meter zeehoogte. Buiten 
Java: „Voor en Achter Indië tot 1300 M. zeehoogte ; Timor" (Hooker). — 
Standplaats: Uitsluitend op periodiek waterarmen grond in ijlgroeiende, 
loofverliezende, homogene en heterogene bosschen. Een der meest be- 
kende en veelvuldigste boomsoorten in de djatiwouden. Ook op perio- 
diek maanden lang onder water staanden bodem, bijv. op de moerassige 
terreinen bij Sabrang en Kradenan (in Zuid- West- en Zuid-Oost-Bësoeki) 
Nooit in schaduwrijk, hoogstammig, altijdgroen oerwoud. — Voorkomen: 
Niet zelden gezellig ; vooral op de laatstvermelde standplaatsen In de 
djatiwouden meastal verstrooid. — BI a d a f v a 1 : Loofverliezend. Maanden 
lang nagenoeg bladerloos in den oostmoeson. — Ouderdom: Gering. — 
Bloei- en vruchttijd: Maanden lang en nogal rijk vruchtdragend. 
Kort en weinig in het oogvallend bloeiend. Bloemen in Maart en April 
verzameld. Rijpe vruchten midden en einde oostmoeson. Vermenig- 
vuldiging: Alleen door zaden. — Hout: {techn. eigensch.): „Licht 
roodbruin, hout met onregelmatige plekken zwart of donker-purper nabij 
het hart; nogal hard. Poriën middelmatig groot, meestal eivormig en 
onduidelijk gedeeld. Talrijke smalle, golvende, witte, concentrische stroo- 
ken van een week weefsel afwisselend met even breede strooken van 
harder en roodgekleurd hout, waarin de talrijke, fijne, gelijkvormige en 
evenver van elkander geplaatste mergstralen duidelijk zichtbaar zijn. 
Spec. Gew, = 0.76" (^Gamble Manual l.c). — Gebruik: Hout: Als te 
weinig duurzaam, te krom en te klein niet door de inlanders gebezigd. 
Schors, bladeren, enz: Jonge bladeren reukeloos, zuursmakend; 
soms rauw als toespijs bij de rijst gegeten. Schors soms als touw ge- 
bruikt; doch voor dit doel niet zeer geacht. Jonge vruchten bij het door- 
breken zuur riekend. Schors reukeloos; met zeer wrangen bitteren 
smaak. Cultuur: Niet aantebevelen. — In 1. namen: Këndaja-an,j. 
2* 
