— 33 — 
II. LEÖ.-CAESALPINIAE. 
cirkelrond, 25—30 mM. lang, 17 — 25 mM. breed, zonder zaadrok; 
zaadhuid bruin, leerachtig. Bracteën en bracteolae afvallend. 
Aanm. Beschrijving naar levend materiaal uit den Hort. Bogor. en naar eenige 
bloem- en vruchtdragende specimina van Herb. Kds.; vergeleken met authentieke 
specimina van Intsia amboinensis Thouars (Miq.) en Pahudia insignis Teysm. (Herb. 
manuscr.). 
De genus-diagnose van Bentham et Hookek en van Boerlage moesten wij op grond 
van onderzoek der bloemen van A. hijuga Gray wijzigen voor het aantal meeldraden. 
Bij javaansche specimina vonden wij namelijk niet 2-4 maar 5-7 staminodia. 
De naverwante op Sumatra groeiende A. palembanica Baker onderscheidt zich van 
A. hijuga slechts weinig en wel bijna alleen door de 3 — 4-, in plaats van 1 — 2-jukkige 
bladeren. De blaadjes van eerstgenoemde soort zijn bovendien (althans bij een in den 
Hort. Bogor groeienden boom I. J. 7.) wat donkerder gekleurd, dikker en kleiner 
dan bij laatstgenoemde (I. J. 2, 75 en 77). 
De afbeelding in Trans. Linn. Soo. (1818) l.c. is zeer goed; die in Rcmphiub l.c. 
vrij goed. De beschrijving van Rumphiüs is uitmuntend. 
Tot de synonymie van Pahudia Hasskarliana, Miq en Jonesia monopeiala, Hassk. 
met de hier beschreven A. hijuga is door ons besloten op grond van de overeenstem- 
ming der beschrijvingen. Het authentieke specimen van Hasskarl (en Miquel) hebben 
wij echter niet gezien. Het ontbreekt in Herb. Hort. Bogor. 
In de Flora van Miquel wordt voor Java slechts ééne Afzelia en wel onder twee 
verschillende namen {Intsia amboinensis en Pahudia Hasskarliana) beschreven. Ook 
Saraca ohtusifolia Miq. schijnt ona naar de beschrijving nauwelijks te verschillen. 
Geogr. Terspreiding en Standplaats: Door ons alleen aan 
de West- en Zuidkust en op enkele eilandjes aan de Noordkust van 
West-Java ; n. 1. bij Palaboehan, Tjisölok en Djampang-koelón in 
Zuid-Preanger, bij Tjilatjap op Noesakambangan, bij Tjëmara en 
Soemoer in West-Bauten en door Teysmann op Poeloe-Pandjang in 
Noord- Bantën. Volwassen boomen op Java uiterst zeldzaam. Uitslui- 
tend in de heete laagvlakte; door ons alleen aan de kust of op 
koraalzand gevonden bij de kust; volgens enkele inlanders soms ook op 
lage heuvels nabij de kust (b.v. (?) ten Zuiden van Tjilatjap). Buiten 
Java : „Malakka, de verschillende eilanden van den Maleischen Archipel 
(o.a. veel op Amboina) en Polynezië. — Voorkomen: Op Java zeldzaam, 
en op slechts enkele plaatsen, doch aldaar dan meestal min of meer 
gezellig groeiend of althans in groot aantal bijeen. — Bladafval: Altijd- 
groen. — Ouderdom: Aanzienlijk, — Bloei- en Vruchttijd: Nogal 
rijk bloeiend en vruchtdragend. Bloemen en rijpe vruchten door ons 
verzameld in Juni. In Hórt. Bogor. bloemen in Sept. — Vermenig- 
vuldiging: Door zaden. Volgens Rümphius in den westmoesson ge- 
makkelijk uit stekken voortgeplant. — Hout (techn. eig.): Voor 
het in Britsch-Indië gegroeide hout vermeldt Gamble l.c: „Spec. Gew. 
= 0.72—0.78. Splint wit; nogal hard; in jonge boomen zeer breed; 
smal in oude boomen. Kernhout roodbruin; hard; vast van weefsel. 
Poriën middelmatig-groot; meestal eivormig en verdeeld ingesloten in 
eivormige plekken van een week weefsel, dat op overlangsche doorsnede 
te voorschijn treedt. Mergstralen smal, talrijk, gelijk van vorm en even 
ver van elkaar, gegolfd ; op een radiale langssnede als smalle banden te 
zien." — Gebruik: Hout: Algemeen door de inlanders zeer hoog- 
geschat voor huishouw en om groote sterkte en duurzaamheid geroemd. 
3 
