11. LEQ.-CAESALPINIAE. 
— 38 — 
De britsch-indisohe exemplaren ondi rscheiden zich voor het ineerendeel door het 
bezit van een grooter aantal jukken (4 — 6) en door kleinere blaadjes van de javaansche. 
en komen in dat opzicht met de in Java in tuinen als sierplant gekweekte exemplaren 
overeen; deze schijnen overigens geen soortelijke verschillen te vertooneni zoodat wij ze 
op voorbeeld van Baker l.c. 271) vereenigen. Misschien is het wenschelijk de 
javaansche als een variëteit ^minor" te onderscheiden. Baker vereenigt ook Zol- 
lingeriana MiQ. met deze soort, waarschijnlijk terecht, naar de beschrijving te oordeelen 
(zonder de vrucht). 
Hasskarl beschouwt als indica, Linn. een geheel andere soort (zie boven blz. 36) 
die aan Baker onbekend schijnt te zijn gebleven, ofschoon zi] vermoedelijk uit Engelsch 
Indië in den Hort. Bog. is ingevoerd. 
Geogr. verspreiding: Bijna uitsluitendin Midden- Ja va; O — 300 M- 
zeehoogte. Door ons niet verder westelijk dan Tegal gevonden. Buiten 
Java: Centraal en Oost-Himalaija tot op 700 M. zeehoogte; Ceylon; 
Malakka; (?) Sumatra" (Hooker). — Standplaats: Bijna alleen in 
loofverliezende heterogene en homogene oerbosschen op periodiek water- 
armen grond; o.a. in vele djatibosschen. — Voorkomen: Verstrooid; 
echter in sommige streken b.v. in vele djatibosschen van Midden-Java 
nogal algemeen. — Bladafval: (?) Altijdgroen, — Ouderdom: Nogal 
aanzienlijk. — Bloei en Vruchttijd: Einde oostmoesson bloemen; in 
westmoesson rijpe vruchten. — Oebruik: Hout: Als te klein, te krom 
en te weinig duurzaam niet door de inlanders gebezigd. Schors, enz. 
reukeloos en smakeloos. Niet gebezigd. — Cultuur: Als sierboom veel- 
vuldig in tuinen van europeanen, ook in West-Java, oorspronkelijk waar- 
schijnlijk uit Engel sch-Indië aangevoerd, niet de in 't wild groeiende 
variëteit. Voor wegenbeplanting ongeschikt. Voor reboisatie niet aan 
te bevelen. — Inl. namen: In geheel in Midden- en Oost-Java S'oAra, j.; 
in Buitenzorg Këmbang-dèdcs s. Laatstgenoemde naam naar den muskus 
(dèdès) reuk der bloemen. — Habitus. Nogal eigenaardig; talrijke oranje 
bloemen, welke in grootte en vorm op die eener op Java veelvuldig 
in tuinen gecultiveerde Pavetta gelijken; 2 — 3-jukldge grof gevinde bladeren. 
Herinnert wat hoogte stam, kroon, vertakking en kleur der schors 
aangaat eenigszins aan Biitea frondosa, Roxb. {Pldsa, j). 
Arbor mediocris. Folia sessilia vel subsessilia. Foliola 2 — 3-jHga (in spec. 
Jav.); inferiora patentia, et tninora, basi cordata vel roiundata, intermedia 
patenti-erecta basi obttisa vel actita, summa distantia erecta basi 
valde attenuata; omnia oblongo-lanceolata ; versus apicem attenuata, óbtusa 
vel acnminata ; breviter petiolulata,; coriacea; supra nitida intense viridia; 
infima 80 — 150 mM. longa; summa 150 — 300 mM. longa. Corijmbi den- 
siflori 40 — 100 mM. in diametro; axillares vel in ramis biennibus laterales; 
a basi ramosi. Pedicelli 3 — 7 mM. longi. Calijcis tubiis gracilis 20 — 28 
mM. longus. Sepala 10 mM. longa, oblonga, glabra v. apice minute ciliolata' 
Stamina fertilia 6 — 8. Filamenta saepius sepalis triplo longiora. Le- 
gumen 100—260 mM. longmn et 40 — 60 mM. latum; compresso-planum ; 
in marginibus paullo incrassatum, 1 — S-spermitm; valvis dein toto dehis- 
centibus coriaceis, mox spiraliicr contortis, extus glabris laevibusque (haud 
