— 39 — 
II. LEÖ.-CAESALPINIAB. 
verruculosis). Semina compresso-plana^ suhirregnlariter oblongo-orbicularia; 
30 — 40 mM. longa; vix 3 — 4 mM. crassa. 
Adnot. Specimina nostra in sylvis Javanicis collecta omnia a typicis 
(ex herb. Calc. missis) differunt foliis bi- vel trijugis. 
2. Saraca decliuata, Miq. PI. Ind. Bat. i. 1. p. 84; — Jonesia 
declinata (Jack.) Hassk. Retzia i 196. 
H, D, Stam, Kroon en Schors; ongeveer als de voorgaande. 
Bladeren kort of lang (10—60 mM). gesteeld, meer dan een halve 
Meter lang. BMjes 4—9-jukkig ; 180 -330 mM. lang bij 50—120; 
langwerpig met afgeronden of stompen voet en langzaam versmalden, 
spitsen top ; het onderste paar breed-eivormig, veel kleiner, dan de 
overigen 80 — 150 mM. lang; alle dun-leerachtig en donk^groen; 
de pas ontloken bladeren slap neerhangend en lichtgeel oflicht- 
rozerood. Bloemtuilen tot groote pluimen vereenigd axillair, 180 
— 210 mM. lang. Bracteae eivormig, kapvormig; veel langer dan 
de bloemstelen; 10 — 15 mM. lang, afvallend, bracteolen opstaande, 
afvallend. Bloemen oranje; even als de bloemstelen enz., kort 
gesteeld ; reukeloos. Meeldraden-ring eerst oranje, daarna donker 
zvrart-purper. Meeldraden 4, met roode helmdraden en donkerpurpere 
helmknopjes, regelmatig afwisselend met 4 tandvormige staminodiën, 
waarvan de onderste grooter en aan zijn top driekartelig is. Peul 
meestal als bij S. indica L. 180 — 260 mM. lang bij 50 mM. breed 
en 5 mM. dik, lijnvormig of eenigszins gekromd, zeldzamer in het 
midden gezvrollen; eerst licht violet, eindelijk zwart. Zaden afge- 
plat als bij S. indica of, in de gezwollen peulen, van ongelijken, 
veelhoekigen vorm. • 
Q-eo'gr. verspreiding: Uitsluitend in Midden- en West-Ja va in 
de lagere bergstreken ; o.a. aan den voet van den Salak (door (?) Hasskarl) 
gevonden; door ons bij Tjandiroeboeh aan den voet van den G-. Oengaran 
(Sëmarang; afd. Ambarawa) en bij Soebah (Pekalongan) verzameld. — 
Standplaats: Loofverliezend en altijdgroen heterogeen oerwoud. Inde 
djatibosschen buitengewoon zeldzaam. — Voor komen: Verstrooid; bij- 
zonder zeldzaam. — Bladafval: Altijdgroen. — Ouderdom: Nogal aan- 
zienlijk. — Bloei en Vruehttijd: Einde oostmoesson met bloemen 
en jonge vruchten. Westmoesson rijpe vruchten. Bloeit lang. — Ge- 
bruik en Cultuur: Als S. indica, L. Deze soort vindt men ook 
in de bergstreken in de tuinen van Europeanen. Het is een zeer schoone 
