III, LEÖ.-PAPILIONACEAE. 
— 60 — 
zeestrand. Vooral aan de zuidkust o. a. aan de Wijnkoopsbaai in de 
Preanger, aan de Zuidkust Tan Besoeki bij Poeger en Batoe-oela. In 
vele streken op de vermelde groeiplaatsen algemeen. Buiten Java: „Po- 
lynezië, Voor en Achter-Indië, Maleische Archipel" (Hooker). — Stand- 
plaats: Vooral aan zandig zeestrand in het bereik van de branding. 
Ook, echter minder algemeen, aan den binnenzoom der vloedbosschen ; 
nooit binnen in die bosschen. — Voorkomen. Op de eerstvermelde stand- 
plaats dikwijls min of meer gezellig en dan smalle boschjes vormende 
met Pongamia, Hibiscus, Premna, enz. Bladafval: Loofverliezend. 
Soms maanden lang kaal. — Bloei- en vruchttijd: Het geheele jaar 
door. Draagt rijk vrucht. De opengesprongen leege peulen blijven nog lang 
aan den boom hangen. De talrijke groote scharlaken bloemen trekken 
in de verte reeds de opmerkzaamheid. — Vermenigvuldiging. Kan 
zeer gemakkelijk gestekt worden. Zelfs dikke takken schieten spoedig 
wortel. — Hout (techn. eigensch): „Spec, gew.:=0.3. Hout zeer zacht, 
sponsachtig, wit, vezelig; naar het hart toe iets donker gekleurd; 
echter zonder kernhout: „„jaarringen"" zichtbaar. Poriën zeer groot, in 
gering aantal, dikwijls gedeeld. Mergstralen kort, breed ; weefsel tusschen de 
mergstralen bestaat uit smalle, harde, golvende en dikwijls afgebroken, 
concentrische strooken van donkerder kleur, afgewisseld door stroken van 
een wit sponsachtig weefsel. Op radiale doorsnede doen de mergstralen 
zich voor als lange, golvende glimmende strooken, welke aan het 
hout een nogal fraai gevlekt aanzien geven." (Gamble Manual). 
Gebruik: Hout: Als te grof, te weinig duurzaam en te krom niet 
door de inlanders gebezigd. Voor pakkisten bruikbaar. Schors bla- 
deren enz. : De bijna volwassen bladeren in enkele streken (o. a. 
Besoeki) rauw soms als groente genuttigd. De reuk en smaak ervan 
herinnert aan slechte versche snijboonen. Jonge bladeren nagenoeg reu- 
keloos en smakkeloos. Schors: stinkend als schors \a,n Pongamia glabra ; 
smaak eenigszins zoetachtig en eenigszins walgelijk. — Cultuur: Door 
de inlanders, ook in de lagere bergstreken, zelfs tot op 1200 Meter zee- 
hoogte, veel aangeplant voor levende omheiningen. Daarvoor zeer bruik- 
baar. Hier en daar in koffie-tuinen geplant, als schaduwboom voor koffie- 
tuinen echter ongeschikt, omdat de boom, juist in het tijdperk, dat schaduw 
het meest noodig is, n.1 in den oostmoesson, langer ot korter tijd geheel 
bladerloos staat. De vertakking van de „kroon" is ook te weinig en de 
schaduw daardoor minder goed. — Inl. namen: Blendoeng, s. of Dadap- 
blëndoeng, s. in geheel West-Java een vaste, uitsluitend aan deze dadap- 
soort gegeven naam. In Midden- en Oost- Java vrij constant par/a^ a/o /M,j. 
geheeten. Bij Pantjoer in Bësoeki TheutheHk, md. Soms ook bijv. in 
Zuid-Banjoewangi Dadap-laut j. — In Midden-Java wel eens met Dadap- 
böng, j. verward; evenzoo met Dadap-sala, j. ~ Hnhitxis: Eigenaardig 
van de Dadap-soorten o. m. te onderscheiden door de groote ruitvormige 
blaadjes die onder zeegroen en niet behaard zijn, door de lange dikke 
rozekransvormige zwarte, boven in een scherpen haak eindigende peulen 
en aan de purperen zaden, de scharlaken bloemen, welke grooter zij n dan 
bij de gewone „Koffie-dadap. Herinnert door dikke twijgen aan Dadap- 
sdla. 
Arbor mediocris. Ramuli crassiusculi, amleis crebris nigris armati. 
Partes juveniles pulveriilento-tomentellae. Stipulae decidiiae usque 15 inM. 
