— 63 - 
III. LEG.-PAPILIONACEAB. 
ten zeer donker bruin; blijven nog lang aan de geopende peulen 
zitten. 
Aanm. Beschrijving uitsluitend naar Herb. Kds. 
Deze soort, die, misschien wegens de oppervlakkige overeenkomst der bladeren met 
die van E. indica, nog niet onder de javaansche boomflora was beschreven, is naar 
de beschrijving van Baker l.c. zeer verwant met E. siiberosct Roxb. Daar de schors 
echter glad, niet kurkachtig is en het vlagje bij de engelsch-indisohe soort veel grooter 
schijnt te zgn (1.5 — 2 inch=40 — 50 mM.) hebben wij haar voorloopig als nieuwe soort ^ ^ 
beschreven. ^ > ' • ^ , , r',^ c . ,-i^.^^^!y^n^r-'<^ 
Van E. suberosa Roxb. hebben wg echter geen authentiek specimen gezien. ^ . ^ /^<f:t^ /C^^. 
Geogr. verspreiding: Uitsluitend in Oost-Java en het oostelijk 
deel van Midden- Java; o. a. aan de Zuidkust van Bësoeki bij Poegër. 
Zeldzaam (in het wild). Alleen aan het strand en aan den binnenzoom 
der vloedbosschen. Buiten Java onbekend — Standplaats: Als E. 
indica liAM. — Voorkomen: Niet gezellig. — Bladaf val: Bladerloos 
bloeiend en vruchtdragend. Dikwijls maanden lang geheel bladerloos. 
Door ons einde oostmoesson bloemen en vruchten verzameld. Bloeit zeer 
rijk ; en draagt nogal rij k vrucht. — Vermenigvuldiging: Laat zich 
zeer gemakkelijk stekken. • — Gebruik: Hout: Als te weinig duurzaam 
en te krom en te klein niet gebezigd. Voor pakkisten misschien bruik- 
baar. Spint: zeer grof; vuil wit; gelijkt op hout van Sterculia 
nohilis R. Brown. Kernhout niet aanwezig. Schors, bladeren enz. : 
Niet door de inlanders gebezigd. Schors : reukeloos. Volwassen bla- 
deren reukeloos en smakeloos. — Cultuur: Niet alleen in Oost- maar 
in geheel Midden-Java algemeen door de inlanders voor levende omhei- 
ningen aangeplant; vooral in Madioen op den G. Wilis. Voor dat doel 
bruikbaar. Als schaduwboom voor koffietuin en geheel ongeschikt door het 
langdurig bladerloos staan in den oostmoesson. ^ — Inl. namen: In 
Madioen bij Ngebël constant Dadap hong, j. geheeten. Bij Poegër in 
in Zuid Bësoeki: (?) Vadap-ri, j. — Habitus: Als de gewone „Koffie- 
iuinen-dadap" maar niet zóó hoog; o. m. te herkennen aan de blaadjes, 
die van onderen blauwacntig en witviltig zijn, aan de helder scharlaken 
bloemen, die fraaier rood zijn dan van E. lithosperma en vooral aan de 
kleine dunne cylindervormige (niet rozenkransvormige) peulen. 
Arhor parva, trunco laevi cinèreo, aculeis obtusis armata, ramis et ramulis 
aculeis acutis dense obsessis. Foliolum terminale latissime ovato-deltoideum 
vel subreniforme acutiuscule vel obtuse acuminatum, margine inferiori recto 
ima bast obtusissimum vel subcordatum, saepe parum attenuatum; latius 
quam altuin; 50—90 mM. longum et 65—110 latum, maximum 130 apud 
140 mM. FoUola lateralia pleru tnque valde inaequilatera caetermn terminali 
conformia. Foliola tenui-coriacea; supra glabru, laete viridia\ subtus pubes- 
centia, glaucescentia. Glandulae sub foliola lateralia semiglobosae, termi- 
nalis minor saepe obsoleta. Racemi oblique-erecti, 100 — 200 mM. longae, 
e cymiilis paucifloris breviter pedtmculatis subcompositi. Bracteae et 
bracteolae in exsiccatis deciduae. Flores pedicellis 5 — 10 mM. longis 
