III. LEG.-PAPILIONACEAE. 
— 84 — 
geel, sterk zoet welriekend, zeer talrijk in tot pluimen vereenigde 
axillaire en terminale trossen, welke ongeveer even lang of korter 
dan de bladeren zijn Bloei wij ze fijn kort behaard. Bloemsteeltjes 
8 mM. lang ; zeer dun ; „aan den top met 2 uitstaande spoedig afval- 
lende lijnvormige bracteolen." (Baker). Kelk 8 mM .lang met „stompe" 
of spitse tanden buiten fijn behaard. Bloemkroon 16 mM. lang. Vlag 
11 mM. breed. Meeldraden onderling bijna vrij of 2 — :3broederig; 
10 mM. lang; onbehaard. Eierstok 5 mM. lang, dicht kort behaard ; 
stijl onbehaard 7 mM. lang. Peul rond, zelden eivormig, meestal 
scheef; onbehaard, 45 — 60 mM., vaak 55 mM. in middellijn, onbe- 
haard, met bultig-gegolfden breeden vliezigen vleugelachtigen rand ; 
in het midden verhard en verdikt en met een middelnerf, 1-zadig, 
zeer kort gesteeld. Vruchten van buiten grauw bruin ; binnen- 
vruchtwand melkwit. Zaden nier vormig, 10 mM. lang, 5 mM. breed, 
zijdelings afgeplat, zaadhuid geelbruin leerachtig glad. Kiemlobbeu 
9 mM. lang 5 mM breed. Kiemworteltje 4 mM. lang. Kiem zeer 
bleek geel. 
AaiiDi. Bovenstmiiiile beschrijving opgemaakt lioofdzakezijk naar javaansche bloem- en 
vruchtdragende si)ecimina van Herb. Kns. en aangevuld naar Hooker, F1. Br. Ind. 
De „bracteolae" (zie boven) hebben wij niet waargenomen. 
Met een door Miqukl nagezien specimen van het //rr/<. /r'/z^'ü-T'/vfy. komen de javaansche 
exeinjjlaren in hoofdzaak goed overeen. 
De bovengeciteerde afbeeling tab. 70 van RrMPiiius, welke door Miqi'ei. onder P. /"rf/r/o* 
LiNN. (WiLLD) is gebracht, schijnt ook ons toe tot deze soort de behooren. 
Wij slaagden er niet in om de onvolledige beschrijvingen van de Pterocarpiis-^oorten 
in RuMi'iiius Herb. Amb. met Miqvel F1. I. B. te identificeeren. 
Het soliijnt te ooi-deelen naar Teysmann en Rumphius, dat er alleen op Ambon 4 
soorten of variëteiten van dit geslaclit voorkomen. Die variëteiten of soorten zijn echter 
naar de bestaande beschijvingen moeilijk uit elkander te houden. Een dier soorten is o.i. 
vrij zeker Pterocarpiix hidifiix, Willp. 
Te oordeelen naar de beschrijving in Miqi'el l.c. p. 13(!. en naar hetgeen ons van de 
geographische verspreiding van P. hidicKS op Java bekend is, schijnt het ons, waarschijnlijk 
toe, dat de door Zoi.i.inoek ,op de hoogere bergen van West-Java" gevonden P. /fo///»(/ej-i 
MlQ. slechts een cultuurvariëteit is van den algemeen verspreiden P. intliriis Willd. en 
dat de twee door Miquel als woudboomsoorten voor Java vermelde tot één soort terug- 
gebracht moeten worden. 
Evenwel is het mogelijk, dat in de door ons gegeven species-beschrijving 2 soorten 
verscholen zitten. Dit was met hot oog op het voor ons toegankelijke materiaal van onderzoek 
en de onvolledige beschrijvingen in Mtquel niet nauwkeurig uit te maken. 
Geogr. verspreiding: Bijna uitsluitend Midden- eu Oost-Java. 
Daar 0—500 Meter zeehoogte niet zeldzaam ; vooral in Rembang, Ma- 
dioen, Kediri, Soerivb'aja, Besoeki, euz. In West-Java uiterst zelzaam 
wildgroeiend. Buiten Java: „Voor eu achter-Indië, Maleische Archipel ; 
