— 95 — 
III. LEG.-PAPILIONACEAE. 
Daar nu volgens Baker (in Hooker F1. B. I. 1. c.) Ponrjumut glahra ook soms zou klim- 
men, vervalt ook dit verschil. Wij althans vonden op Java nooit klimmende exemplaren 
van deze soort. 
Geogr. verspreiding en Standplaats: In geheel Java. Uit- 
sluitend aan het strand, zoowel aan steenachtig als zandig strand; 
vooral aan het laatste. Ontbreekt in de vloedbosschen. Veel aan 
de zuid-kust; o.a. aan de Wijnkoopsbaai, in Z. W. Bantën, enz. 
In vele streken algemeen. Buiten Java: — Voorkomen: Dikwijls 
gezellig en dan smalle lange boschstrooken vormend vlak aan de 
kust of aan den drogen binnenzoom der vloedbosschen. — Blad- 
afval: Loofverliezend ; doch slechts een paar dagen kaal. In den 
Hort. Bogor. in Januari bijna bladerloos. Op de oorspronkelijke stand- 
plaats, in wilden staat nog niet geheel bladerloos door ons waarge- 
nomen. — Bloei- en vruchttij d: Geheele jaar door. — Vermenig- 
vuldiging. — Door zaad. Vormt geen wortelspruiten. Kan volgens 
Gamble Manual 1. c. gemakkelijk gestekt worden. — Ho ut (techn. 
eigensch) „Nogal hard; wit, aan de lucht blootgesteld geel wordende. 
Jaarringen onduidelijk. Poriën middelmatig, gering, in aantal, inge- 
sloten en omgeven door witte, golvende concentrische anastomosee- 
rende banden van donkerder kleur en vaster bouw. In de donker ge- 
kleurde banden zijn de fijne, witte, talrijke en gelijkmatig verspreide 
mergstralen te zien" (Gamble Manual l.c). — G e b r ui k : Hout: „In 
Britsch-Indië niet duurzaam en spoedig door insecten vernield ; maar 
door uitloogen veel minder aan bederf onderhevig. In Bengnlen voor 
olie-molens en brandhout, in Zuid-Voor-Indië voor deugdzame wagen- 
wielen gebezigd." (Gamble l.c). Op Java om de geringe duurzaamheid 
niet gebruikt. Meestal alleen in korte afmetingen te krijgen. Schors 
enz.: Schors met walgelijken, aan verrotten visch herinnerenden, reuk, 
smaak iets bitter; op Java o.a. bij Gradjagan in Banjoewangi uitwendig 
tegen schurft gebezigd. Volwassen bladeren met reuk als de schors; 
doch met zeer bitteren smaak. „In Britsch Indië dient de olie uit de 
zaden gemaakt als lampolie en wordt uitwending als geneesmiddel tegen 
huiduitslag zeer geroemd. De bladeren worden in Mysore als groene 
bemesting van sawahs gebezigd." (Gamble, l.c). Gebruik van deze 
Pongamia als vischvergift op Java is ons niet bekend. — Cultuur: 
Niet aan te bevelen, tenzij als schaduwboom langs strandwegen. — Inl. 
namen: meestal locaal en niet zelden weinig algemeen bekend of geheel 
onbekend. In Zuid-Banjoewangi /ircoif^yi, j. Aldus heet in de Preanger 
Dialium indum L. — In Zuid-Preanger bij Palaboean Ki-pahatig^ s. of 
Ki-pahang-laut, s. — Habitus: In kroon en blad zeer op DJèngkèl, j. 
(Pithecolobiiim bigeminum Benth) gelijkend; daarvan o.m. gemakkelijk te 
onderscheiden door de platte niet gedraaide vruchten ; zoomede door de 
groeiplaats, aangezien eerstgenoemde soort nooit wild aan het stand groeit. 
Arbor mediocris] glahra; foliis 1—3- plermnque 2-jugis, cim inipari', 
exstipellntis \ stipulis parvis valde caducis. Foliola elUptica; basi cuneata] 
apice breviter obtuse apiculata vel ovata; nonnunquatn subdeltoideu, basi 
obtusa vel siibtrumta] rarissime lanceolata; inferiora plermnque minoru, 
late ovata ; termimlia interdum subobovata ; glaberrima ; membrancea ; supru 
