Sterculiaceae. 
— 144 — 
Geogr. verspreiding: Geheel Java O — 1100 Meter zeehoogte. Tn 
Midden- en Oost-Java, vooral in de laagvlakte nogal algemeen ; in West- 
Java niet algemeen. Buiten Java: „Malakka" (Hooker 1. c). — Stand- 
plaats: Zoowel op periodiek waterarme onvruchtbare gronden in 
periodiek droge streken, als op vruchtbare, constant vochtige gronden, 
op min of meer ziltigen en op min of meer drassigen grond. Zoowel 
in loofverliezende homogene bosschen (o. a. in de djatiwouden van Së- 
marang) als in zeer heterogene altijdgroene schaduwrijke hoogstammige 
oerwouden der laagvlakte en der bergstreken. — Voorkomen: Nooit 
gezellig. — Bladafval: Loof verliezend. Slechts eenige dagen vóór den 
bloei bladerloos, soms ook (?) tijdens het vruchtdagen. — Ouderdom: 
Aanzienlijk. — Gr o ei s nel h ei d : Groot. — Bloei- en vruchttijd: 
Door ons bloemen in Mei, en rijpe vruchten in Mei en December ver- 
zameld, — ^ Gebruik: Hout: Ofschoon in groote afmetingen en in 
nogal groote hoeveelheden te krijgen, door de inlanders niet voor 
huishouw doch alleen soms voor kano's gebezigd. Bros, grof en zeer 
weinig duurzaam. Waarschijnlijk voor pakkisten geschikt. Geen kern- 
hout. Spint vuil wit; licht. Schors, bladeren enz: Niet door de inlan- 
ders gebezigd. Vruchtwand en schors reukeloos en smakeloos. — Zaden 
van deze en van een paar andere StercuUa-soorten volgens Dr. 
BooRSMA soms als onechte Prana-djiwa, j. in den inlandschen medicijn- 
handel op Java gebezigd. De echte Prana-djiwa, j. heeft vruchten, 
die bedriegelijk op de zaden van deze Sterculia gelijken; de smaak 
van de echte Prana-djiwa, j. (Euchresia Horsfieldii Miq.) is evenwel 
zeer bitter en van de onechte {Sterculia) zoetachtig. — Cultuur: Niet 
aan te bevelen, tenzij als boom in groote parken om de fraaie vruchten, 
of op slechten grond voor pakkistenhout. — Inl. namen: Bijna geheel 
Midden- en Oost-Java o. a. in Sëmarang, Madioen, Kediri, Ei'soeki : A'ö?ó«(/, 
j. of Kalongan, j. zeer vaste naam ; aan dezen boom gegeven om de 
eigenaardige „grootendeels leege" vruchten. In afdeeling Djëmbër (Bë- 
soeki) constant Klöwang, md. geheeten. In Zuid-Preaiiger bij Palaboehan. 
Hantap-heulang, s. vrij constante naam ; soms ook alleen Hantap, s., 
evenals nog een paar andere Sterci(lia-&oovien met enkelvoudige bladeren 
In Pëkalongan bij Soebah. Dok, j. Deze laatste naam zeer locaal en 
elders ook aan andere boomsoorten gegeven. In Oost-Baujoemas bij 
Pringamba aan de inlanders bij name onbekend. — Habitus: In vol 
blad door den stamvorm, de bijzonder sterke wortellijsten en vooral ook 
door den vorm en grootte der bladeren zeer op Arfocarpus Bluinei 
Tréc. {Benda j.) gelijkend. In bloei trekt deze boom bijzonder de aandacht 
door de roode tct karmijnroode kleur van het jonge loof; in vrucht door 
de fraaie tegenstelling van het helder groen der groote bladeren met de 
talrijke, reeds op groeten afstand in het oog vallende scharlaken vruchten, 
die de grootte van een kippenei hebben en hol zijn. 
Arbor alta. Foliu ohovata oei suborbiculata, rarius corduta, hasi pro- 
funde cordata ; apice acutiuscula vel obtusissime acuminata; margine suhin- 
tegra, vel irregulariter suhsinuata; basil — %-nervia; ultra medium 
trinervia; nervo mediano utrinque nervos primarios 8 — 10 emittente\ 
nervis secundariis validis e primariis ortis tisque ad marginem ctir- 
rentibus; supra viridia filis stellatis parcis tomentella vel subglabra ; subtus 
