Sterculiaceae. 
— 146 — 
mM. lang bij 60—70—140 breed, bladsteel 20 -65 mM.; in sicco 
van boven olijfgroen van onderen okerkleurig. Bladeren bij jonge 
planten dikwijls 330 mM. lang bij 220. Steunblaadjes lang ^ prieui' 
vormig^ viltig-behaard, afvallend; 8 — 10 mM. en bij jonge loten 20 
mM. lang. Bloempluimen zijdelings, naast en onder de bladeren 
aan den voet der pas uitloopende eindknoppen, uitstaande of opge- 
richt, nogal vertakt, weinig korter dan de bladeren ; geheel viltig 
behaard. Schutblaadjes steunbladachtig, afvallend. Bloemen 
bruinachtig ; zachtwelriekend ; nogal klein ; ongeveer 4 — 8 mM. in 
middellijn. Kelk klokvormig; tot op de helft 5—G-spletig ; buiten 
vuilroze, binnen groenwit en roze; viltig behaard. — cf bloemen 
kleiner dan ? ; androphoor even lang als de kelkbuis, gekromd, met 
10 helraknopjcs; — 5 bloemen: gynophoor opstaand, iets korter dan 
de eierstok; stijl neergebogen, evenals de eierstok behfard. Eierstok 
3 — 4-hokkig. Stempels 3 —4. Stijl aan den top omgebogen. 
Vruchten 2 — 3 bijeengezeten; langiverpig ; spits; niet gesna- 
veld ; naar onderen versmald ; onrijp van buiten perzikkleurig ; 
zachtbehaard ; vruchtwand taai leerachtig Zaden 4 — 10 in twee 
rijen, langwerpig; alleen onrijp gezien; dan reeds met een duidelijk 
3-voudige zaadhuid; waarschijnlijk dus vrij gelijk aan het zaad van 
S. macrophylla. 
Aanm. Geen authentliiek exemplaar gezien ; echter is de determinatie naar de beschrij- 
ving vaii Brown en de afl)eelding bij Pierre volkomen zeker. — De S. javanica van 
■Hasskarl schijnt ons in de meeste opzichten vooral wat de bloemen betreft meer met 
S. mao-ophyUu overeen te komen, waarmede ook de beschrijving van het zaad vrij nauwkeurig 
overeenkomt; echter zijn de rorpeUn door Hasskarl beschreven met 4 of 5 zaden niet 
die van S. mui^ioplnilln. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java. In Midden- en Oost-Java 
0—300 Meter; algemeen. — In West-Java 0—1100 Meter; nogal zeld- 
zaam. Op G. Wilis in Madioen niet boven 800 M. en op G. Poelasari 
in Bantën tot op 1100 M. zeehoogte. Biiiten Java : niet bekend. — Stand- 
plaats: Vooral in loofverliezende bosschen op periodiek droge gronden 
(o. a. in de meeste djatibosschen van Semarang en Soerakarta) algemeen. 
In hoogstammig altijdgroen oerwoud echter zeldzaam (o. a. op den Goe- 
noeng Poelasari iu Banten). Vooral op steenachtigen drogen grond. 
Echter ook op bijna constant onder water staandeu bodem; bijv. aan 
den drassigen oever van hot Danoe- „meer" in Banton op 140 M. zee- 
lioogte. Ook, doch zeldzaam op eenigszins ziltigen bodem. — Voorko- 
:men: Niet gezellig. — BI ad afval: Loofverliezend. Soms maanden 
lang geheel kaal; (ook zonder bloemen en vruchten). Op 750 M. op 
den G. Wilis was dit in Sept. 1892 de eenige, gedurende maanden, vol- 
