— 147 — 
Stercüliaceae 
komen bladerloze boom. Al de andere soorten aldaar (ook de loofverlie- 
zende soorten der laagvlakte) niet volkomen kaal. — Bloei- en vrucht- 
tijd. Door ons bloemen verzameld in April, Mei, Juni, Oct. en Dec. ; 
en rijpe vruchten in April en Augustus. Draagt nogal rijk vrucht. 
Bloeit vaak; vooral (?) in den oostmoesson. — Gebruik: Hout. Als 
voorgaande soort. Echter niet in zoo groote afmetingen te krijgen. 
Schors, bladeren, enz. : Schors en jonge en volwassen bladeren reuke- 
loos en nagenoeg smakeloos. — Zaden zoetsmakend ; blijkens een van 
Dr. Boorsma ontvangen mondelinge mededeeling in de inlandsche genees- 
kunde als zoete „onechte" Prana-djiwa j. algemeen inwendig gebezigd 
tegen borstkwalen (o. a. tering); voor welk doel vooral de bitter sma- 
kende vruchten van den buitengewoon zeldzamen „echten" Prana-djiwa., 
j. {Euchresta Horsfieldü Miq een kleine heester, die alleen op enkele 
javaansche bergtoppen schaars voorkomt) hoog in aanzien staat. Aan 
de „zoetsmakende Prana-djiwa'^ wirdt volgens Dr. Boorsma t genwoor- 
dig dezelfde geneeskrachtige werking toegekend. Blijkens een aantee- 
kening dato 1889 bij Herb. Kds. 7845 /3 is de naam Prana-djiwa, j. bij 
Këdoeng-djati in Semarang soms voor dezen boom bekend en worden 
daar de jonge bladeren bij inwendig gebruik met zout als geneesmiddel 
tegen buikloop geroemd. — Cultuur: Niet aan te bevelen; tenzij op 
slechte gronden voor pakkisten-hout of om de zaden. — Inl. namen: 
Veelal locaal en onzeker. In Bantën en Preanger echter constant tot 
het inl. „geslacht" Hantap, s. gerekend. De daar bijgevoegde inl. „soort-" 
namen echter niet constant. Bij Palaboehan (Preanger) bijv. : Hantap- 
gedè, s. Bij Tjemara (Bantën) Hantap-dapoeng, s. Bij Pandeglang (Bantën) 
alleen Hantap, s. in Semarang bij Karang-asem (afd. Grobogan) en in 
Bësoeki bij Poegër soms, evenals de voorgaande soort, Kalong, j. of 
Kalbngan, j. genoemd. Daar echter, evenals in vele andere streken van 
Midden- en Oost-Java met zeer locale en zeer onzekere namen aange- 
duid; of aan de inlanders bij name geheel onbekend. In Semarang om 
de verwantschap met Kepbk, j. (zie boven) &om^ Kepbk-ketèk,]. ^enoQmA. 
In Madioen op den G. Wilis evenals Pterocymhium (zie hieronder) Moe- 
noeng, j. geheeten. Bij Soebah (Pëkalongan) soms Hantap, ]., soms 
evenals een paar i^ic«/s-soorten met dergelijke bladeren ? Kehek, j. geheeten. 
Bij Tëlawa (Soerakerta) soms? Brentala, j. genoemd. — Habitus: Bla- 
derloos op Pterocymbium javanicum, R. Bu. (zie hieronder) gelijkend. 
Yruchtdragende aan de vorige soort herinnerend. Door de fraaie bla- 
deren (zie boven) van de overige javaansche «S'^era^Zw-soorten gemakkelijk 
te onderscheiden. 
Arbor mediocris. Folia obovato-elUptica vel elliptico-oblonga; basirotun- 
dato-truncata vel sub-cordata; apice breviter acuminata; margine integra; 
pinnatinervia ; nervis utrinque circiter 10 quorum inferiora basi valde 
approximata; supra glabra intense-viridia, subtus pallidiora cum petiolo 
stellato-tomentosa ; 100 — 220 mM. longa et 70—140 lata. Petiolus 20 — 65 
mM. Folia stirpium junioruni saepe 330 niM. longa et 220 lata. Stipulae 
elongatae, subulatae, tomentosae, caducae 8 — 20 mM. longae. Paniculae 
laterales, ad ramulos novellos foliis nuper evolutis superatae, tomentosae. 
Bracteae stipuliformes, caducae. Flores fulvi parvuU] 4 — 8 mM. diam. 
