— 163 — 
Sterculiaceae. 
S-nervig; met 4 — 6 paar zijnerven langs dea middelnerf ; van boven 
onbehaard, glimmend, lichtgroen, soms donkergroen, van onderen min 
of meer dicht zachtharig, vaalgroen. Volwassen bladeren soms, 
behalve op de nerven en bladsteel, kaal. Bladsteel korter dan het 
blad. Jonge bladeren en toppen der twijgen dicht-fluweelachtig 
behaard ; roodbruin of roetachtig zwartgroen of donkergrijs ; 80 — 11 2 — 
160 mM. lang bij 60—100—130 breed; soms 120 lang en breed. Blad- 
steel 40 — 90. Bladeren van jonge boomen en van stronk- 
loten diltwijls diep 3 — 5-spletig of -deelig met lange spitse of toege- 
spitste eivormige naar beneden saamgetrokken middenlob, en eivormige 
zij lobben ; zeer op bladeren van Firmiana gelijkende, maar van 
boven langs de nerven en onder geheel behaard. Bloem pluimen 
aan de toppen der takken tot veelstralige schermen vereenigd; 
ongeveer 120 mM. lang. Bloemstelen en steeltjes donkerviolet. 
Bloemen donkerviolet ; onaangenaam riekend ; ongeveer 30 mM. 
in diam. Kelk klokvormig, tot op de helft 5-spletig ; lobben spits om- 
geslagen langs de randen kort behaard ; overigens geheel onbehaard ; 
van buiten violet ; van binnen zeer donkerrood. In de bloemen 
het androphoor langer dan de kelkbuis (ruim 10 mM.); op een 
honigafscheidende platte schijf geplaatst; van onderen met weinige 
korte haartjes; helmknoppen geel, reeds in den knop stuivend, 
ongeveer 3 mM. lang. In de ? bloemen gynophoor korter dan de 
kelkbuis ; helmknopjes twee maal zoo lang als in de cf bloemen ; 
stuifmeelhoudend, maar zich niet openend (?). Carpellen aan 
de rugzijde gezwollen Stijlen tegen elkaar aangedrukt. Stempels 
bijna evenlang als de stijlen. Vrucht schuitvormig, vliezig; 85 
mM. lang ; 3 — ^5 bijeen gezeten ; elk op een dun + 20 mM. lang 
steeltje ; onbehaard ; gynophoor na den bloei weinig veranderd, even 
lang als de blijvende kelk, fijn behaard. — Zaad bolvormig, onge- 
veer 10 mM. lang; zeer fijn donzig behaard. 
Aaiun. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Hei'b. Kds. vergeleken met de 
afbeelding in Horsf. 1. c, Pierre en de beschrijvingf van Miqdel. Deze laatste beschrijft 
de bladeren als 3 — 5-lobbig en schijnt dus geen twijgen van zeer oude boomen gekend te 
hebben. 
Door JuNOHüHN wordt in zijn „Java" (dl. i 662) ten onrechte opgegeven, dat deze 
soort in "West-Java ontbreekt (zie hieronder). 
Op Amboina schijnt deze boomsoort niet voor te komen; want deze eigenaardige boom zou zeker 
niet aan de aandacht van Rümphiüs ontgaan zijn en toch schijnt zij in Herb. Amb. te ontbreken. 
