— 167 — 
Sterculiaceae. 
dik. Nogal taai. Buiten grauw; met veel diepe overlangsche bar- 
sten. Zonder lenticellen. Zonder bladgroen. Zonder bijzonder sap. 
Bladeren handvormig 3 — 5-tallig. Blaadjes elliptisch of 
elliptisch lancetvormig met stompen afgeronden voet en spitsen of 
toegespitsten top, vrij lang gestoeld, gaafrandig; met talrijke, even- 
wijdig loopende, schuin uitstaande zijnerven (15 — 18 paar) en vrij 
regelmatig (bij zwakke vergrooting vooral boven goed zichtbare) 
netaderen ; stevig leerachtig, geheel onbehaard evenals de bladstelen 
en hoofdstelen ; van boven zeer donker groen ; van onderen gewoon- 
groen ; aan beide zijden glimmend met witte nerven. Blaadjes 95 — 140 
mM. lang bij 40— 70 breed. Bladsteeltjes 12— 25 mM. Hoofdblad- 
steel 50 — 90 mM. Bloempluimen zeer sterk vertakt nabij de 
toppen der takken opeengedrongen, een omvang van 150 — 200 mM. 
bereikend. Bloemen 2 — 3 mM. lang cf en ? gemengd, de ? dikwijls 
de onderste zijtakken der trossen afsluitend. Helmknopjes in de cf 
bloemen 80, niet twee aan twee evenwijdig, maar rondom den 
geheelen andro phoor ordeloos opeengedrongen een hoofdje vormend. 
Vrucht elliptisch 15 mM. lang; vleugel beneden het midden 
versmald, 85 mM. lang 30 breed; stroogeel. 
Greogr. verspreiding en standplaats: Alleen in West-Java. 
Door ons slechts een paar hoornen gevonden (Herb. Kds. 7965 /3; 7963 
/3) beide in de Zuid-Preanger, afdeeling Soekaboemi in het district Djam- 
pang-koelón bij Sanggrawa op 400 M. zeehoogte en in het district Pala- 
boehan bij desa Palaboehan op 200 M. zeehoogte; beide op constant 
vochtigen grond in hoogstammig altijdgroen schaduwrijk heterogeen oer- 
woud. Zeer zeldzame boom. Buiten Java : onbekend. — Voorkomen: 
Niet gezellig. — Bloei en vruchttijd: Door ons bloemen in Mei en 
rijpe vruchten Juli verzameld Bloeit zeer rijk. — Gebruik: Hout: In 
Djampang-koelon werd ons medegedeeld, dat het hout roodbruin, sterk en 
duurzaam en zeer geschikt voor huishouw zou zijn. Het zou veel gelijken 
op hout van Bajoer, s. {Pterospermum ; zie hieronder). Schors, enz.: 
Met gebezigd; schors reukeloos; eenigszins (?) bitter. — Cultuur: Mis- 
schien aan te bevelen om het hout in streken waar djati niet wil groeien. 
— Inl. namen: Bij Sanggrawa constant Ki-mèdng, s. oi Ki-mafjan, s.] 
Bij Palaboehan vrij contant Galoenipit, s. geheeten. Aan vele inlanders 
bij name bekend. De laatste naam geldt in Midden-Java voor een 
Terminalia-mort. De beide eerstgenoemde gelden in West-Java ook voor 
eenige andere boomsoorten o. a. bij Tömo in Soemedang (Preanger) voor 
een Euphorhiacea namelijk voor Mallotus phüippensis Müell. Arg. en 
in Z. W. Bantën veelal voor de Tarrietia sumatrana, Miq. Deze namen 
daarom alleen van zeer locale waarde. — Habitus: Niet eigenaardig. 
De dikwijls onder den boom liggende vruchten, welke vee! op ^eer-vruchten 
gelijken zijn nogal kenmerkend. 
