— 171 — 
Sterculiaceae. 
voortloopen en aërotropische wortels. Kroon: Breed; min ot 
meer kogelvormig. Zeer dicht. Zeer laag aangezet. Schors: 5 mM. 
dik. Nogal taai. Buiten grauw en met veel diepe overlangsche 
barsten en nogal ruw. Doorsnede en binnen zeer licht roodbruin. 
Met weinig bladgroen. Zonder lenticellen. Zonder bijzonder sap. 
Bladeren elliptisch of elliptisch-lancetvormig met vrij spitsen 
top en stompen of afgeronden soms scheef hartvormigen voet, gaaf- 
randig, leerachtig. Van boven nogal donkergroen, glimmend, onbe- 
haard ; van onderen diclit met kleurlooze schubben bedekt, waartus- 
schen bruingekleurde schubben verspreid zijn (daardoor onder het 
vergrootglas gestippeld) dofgrijs-wit. Bladeren 100 — 200 — 250 mM. 
lang bij 45 — 105 — 110. Bladsteel 12 — 16 mM. Jonge bladeren 
van boven fraai, rood en glimmend ; van onderen dof lichtrood en 
evenals de jonge takken geheel beschubd. Bloempluimen nabij 
de toppen der takken, talrijke bijeengeplaatst uit de oksels van afge- 
gevallen bladeren, sterk vertakt 80 — ^180 mM. lang; gemengd. 
Bloemen klein; vuilgroen; nagenoeg 5 mM. lang; de vrouwelijke 
iets grooter; meest aan de toppen der vertakkingen. Kelk klokvor- 
mig 5-bladig, geheel behaard, vuilgroen met roeden tint. Eierstok 
onbehaard, geelwit; met korten stijl en 5-lobbigen stempel; beide 
melkwit. Vrucht aan den binnenrand kort gekield ; aan den buiten- 
rand van boven met korten dikken lioutachtigen vleugel ; 60 mM. 
lang bij 40 breed. 
Aaiiiii. Beschrijving' naar talrijlce specimina van liet Herb. Kds. — Bij een exemplaar 
uit Pasir-poetih (Ilerb. Kds. 7705 j3) zijn de bladeren smal lancetvormig- met spitsen 
top- 200—300 — 360 mM. lang- bij 65 - 75 — 100 breed. De Itroon, stam, schors, 
diameter en hoogte zijn liier gegeven naar boomen, zooals die bijna overal op Java 
aan het sti-and voorlcomen. Bij de in het binnenland, niet op ziltigen bodem groeiende 
boomen is de stam diklter en veel minder krom, soms zelfs zóó recht, dat men er 
scheepsmasten en dergelijke voorwerpen uit kan vervaardigen. Het Herb. Kds. 7699 ,3 
is van zulk een in het binnenland op vruchtbaren bodem gegroeiden rechtstammigen 
boom (Op Noesa-kambangan) afkomstig. Rumphius noemt dezen rechtstammigen vorm, 
dien wij nóch naar de bloemen nóch naar de bladeren voldoende afwijkend vonden om 
dat specimen als variëteit af te scheiden, de „bosch-atim" in tegenstelling met de meestal 
aan het strand groeiende boomen : „sti-and-aHin". Betreffende dit punt zegt Rumphius 
1. c. het volgende: „Hoewel dit eigenlijk een strandboom is, zoo groeit hij echter soms 
vrij ver van het strand af in het naaste gebergte. Sommige meenen daarin eene bijzondere 
soort te moeten zien, omdat hij liooyei- en rechter can stam en weeldriger van loof is 
dan de aan het strand groeiende. Anderen houden het er voor, dat hij door de vogels die 
de vruchten eten, en deze soms laten vallen, of door vleermuizen landinwaarts geplant 
is, omdat men ook op andere i)laatsen dezen boom met grootere vruchten en grooter 
stam vindt, en derhalve op den eersten aanblik van den Amboinschen verschillende." 
