Stercüliaceae. 
— 172 — 
„Het hout van de landinwaarts groeiende bnomen heeft geen of weinig spint, is bruin, 
dicht en langdradig en geschilct tot masten van kleine schepen; hoewel vrij zwaar." — 
In Zuid-Tjilatjap deelden ons de inlanders ongeveer dezelfde punten mede, die Rumphius 
hier vermeldt; zij gaven zelfs aan den in het binnenland groeienden Herifieia liftoraJif. 
Dryand een geheel afzonderlijken naam n. 1. : Lniran,]. De aan het strand groeiende boomen 
dezer soort noemden zij daar Docikjohi, j. — Wij houden de rechtstammige Hei itiera (de 
Lawaii, j. van Tjilatjap) slechts voor een standplaats modificatie van dezelfde, ten gevolge 
van het zoutgehalte van het strand, kroiu groeiende boomsoort. — Gamble Maiiiial Inil. 
thnh. 48 is blijkbaar dezelfde meening toegedaan als wij. Een exemplaar dezer soort 
in den Hort. Bogor. (iv I. 133), dat op een zeer normale standplaats staat (een grond, 
waarin water- en luchtverversching gemakkelijk kan plaats hebben) heeft geen aerotro- 
pische wortels, maar eenige Meters ver over den grond voortlooi)ende en zich + 30 cM. 
daar boven verheffende kronkelende plaukvormige wortellijsten. 
Greorg. verspreiding: Geheel Java. Bijna uitsluitend aan het 
strand. Door ons (in het wild) nooit boven 50 M. zeehoogte gevonden. 
In veel streken van Java algemeen. Buiten Java : „Tropische kusten van 
de oude wereld" (Hooker 1. c). — Standplaats: Bijna uitsluitend in 
vloedbosschen en vlak aan het strand; binnen het bereik van eb en vloed. 
Zelden in het binnenland op eenigè Meters boven den zeespiegel op 
vruchtbaren grond in altijdgroen hoogstammig heterogeen oerwoud. Op 
deze laatste standplaats is de stam soms min of meer zuilvormig, en zeer 
dik: D= 100—120 cM. bij 30 M. kruinhoogte (zie boven), terwijl de 
aan het stand groeiende boomen dikwijls slechts 10 M. hoog bij 30 — 40 
cM. dik en zeer krom zijn. — Voorkomen: In de vloedbosschen en 
aan het strand gezellig groeiend. In het binnenland op vruchtbaren 
grond alleen enkele individuen verstrooid tusschen 300 — -100 boomsoorten ; 
bijv. op Noesa-kambangan in Banjoemas. — Bladafval: Altijdgroen. 
— Ouderdom: Aanzienlijk. — Bloei- en vruchttijd: Het geheele 
jaar door. Draagt nogal rijk vrucht, üeze worden bijzonder gemak- 
kelijk door het water (eb en vloed) verspreid; volgens Rumphius ook 
door dieren. Dientengevolge vermenigvuldigt de boom zich gemakke- 
lijker in de vloedbosschen dan in de hoogstammige woudeu in het binnen- 
land. — Hout (techn. eigensch. v. h.) : „Spec. Gew. = 1.0-1; P = 850. 
Spint wit (? smal). Kernhout donkerrood ; zeer hard ; fijn van draad. 
Poriën klein tot groot, dikwijls eivormig eu schijnbaar in meerdere ondor- 
deelen verdeeld. Mergstralen alie gelijk van vorm, nog al breed, kort, 
gegolfd, mot talrijke, zeer fijne witte dwars loopende strepen. De afstaud 
tusschen twee mergstralen meestal gelijk aan den diameter der poriën. 
Het kernhout is zeer duurzaam en taai." (Gamble Manuctl é8). — Gebruik: 
Hout: Op Java zelden door de inlanders gebezigd, omdat de boomen 
te krom zijn. Overal echter om duurzaamheid en sterkte geroemd. Een 
uitzondering op het zeldzame gebruik vormt echter Tjilatjap. Daar 
wordt het kernhout der land inwaarts groeiende, aldaar Ldwan,']. genoemde, 
boomen hooggeschat voor scheepsmasten en vaartuigen ; en aldaar ora 
groote sterke en groote duurzaamheid zeer geroemd. Deze boomsoort 
schijnt dus door cultuur op vruchtbaren bodem bij weelderiger groei niet 
zooals met sommige andere boomsoorten het geval is minder goed, maar 
deugdzamer hout te leveren dan op de onvruchtbare (ziltige strand-) 
gronden. In Britsch-Indië staat het hout van deze boomsoort daar ^Sioidri, 
benggaalsch" genoemd zeer hoog in aanzien. Gamble zegt. o. a. het 
volgende: „It is used for a great variety of purposes, such as beams, 
buggy shafts, plankiug posts, furniture; but chiefly in boal building, for 
