LXXII V E K S L A G. 
der monddeelen , doordien de tong (ligula) bijna geheel behaard 
en veel langer is dan de labiaalpalpen , terwijl zij ook de lens- 
vormige verdikking aan het eind mist, als ook door den vorm 
van het scutellum, die bovendien bij het nieuwe genus voor 
beide sexen dezelfde is. — Van het geslacht Anthidium onder- 
scheidt het zich vooreerst door het gemis van de tot het 
meevoeren van het stuifmeel dienende borstels aan de buik- 
zijde van het achterlijf, waarmede waarschijnlijk eene parasi- 
tische levenswijze in verband staat, en ten andere doordien 
de eerste geleding der labiaalpalpen ongeveer drie maal zoo lang 
is als de tweede, terwijl bij Anthidium de eerste een weinig 
korter is dan de tweede. In het beloop der vleugeladeren bieden 
deze geslachten geene standvastige verschillen aan. 
Behalve de beide sexen van Parevaspis abdominalis Smith , 
afkomstig van de eilanden Java, Engano en Banca, bezit 
's Rijks Museum (P, carbonaria Smith is er niet vertegenwoor- 
digd) een wijfje van eene derde soort, uit Japan, die door 
Spreker Parevaspis basalis wordt genoemd en waarvan hij de 
volgende beschrijving geeft : 
WijQe. — Lengte 14, vleugelspanning 27 mm. — Kop en 
thorax zwart, zeer digt met grove puntjes bedekt; de voorrand 
van het kopschild en de zijden van het aangezigt wit behaard; 
tusschen de basis van de sprieten, die zwart zijn, een fijne kiel 
in den vorm van eene overeind staande stemvork. Het eenigszins 
over het eerste achterlijfs-segment uitstekende schildje bedekt 
met puntjes grover dan die van kop en thorax, de achterrand 
ter wederzijde gebruind, op het midden flaauw ingesneden; de 
tegulae zwart, langs de randen een weinig gebruind, digt met 
fijne puntjes bedekt. De vleugels gebruind, aan den wortel 
bijna helder, met min of meer violetachtigen goudglans voorzien ; 
de vleugeladeren zwart. De pooten zwart of donkerbruin; de 
tarsen aan de onderzijde met korte roestbruine haartjes bedekt; 
de scheensporen lichtbruin ; de klaauwtjes der tarsen aan den 
wortel licht, aan het eind donkerbruin, en op het midden van 
een tandje voorzien. Het achterlijf l)ijiia onbehaard, steenrood 
van kleur met uitzondering van de eerste helft van het eerste 
