ST. THOMAS EN JAMAICA. 57 
den binnenrand van voor- en achtervleugels tot een zwart 
vlekje is verdikt. Randstippen zwart, doch niet overal en 
bij alle exemplaren duidelijk. Onderzijde als boven, met 
grootere zwarte randstippen en sterk zwartgrijs bestoven 
voorvleugels. 
De beide vermelde wijfjes hebben 14 mm. vlugt, smaller 
en spitser vleugels, digter zwart bestoven grond, vooral 
op de wortelhelft van het franjeveld en duidelijker lijnen, 
die echter aan oorsprong en eind niet verdikt zijn. 
53 Convictorata m. — nov. sp. PI. 4, f. 6. 
Grisescenti-alba punctis discoïdalihus et marginalibus nigris, 
lineis transversalibus denticulatis. 
Drie gave exemplaren, twee mannetjes van 18 en 19,5, 
een wijfje van 19 mm. 
Eene zeer gewone Acidalia met ongesteelde ader 6 en 
7 der achtervleugels, korte, ongespoorde en ongepluimde 
mannelijke en tweeparig gespoorde vrouwelijke achterpooten. 
Ook in kleur en teekening gelijkt deze vlinder op onze 
gewoonste Acidalien, Virgularia HUbn. en Mutata Tr. Zij komt 
in grootte met de eerste, doch in teekening met de tweede 
zoozeer overeen dat zij wel als eene kleinere editie kan 
beschouwd worden, met tij ne, getande schaduw- of mid- 
denlgn. 
Voorvleugels vrij spits; achtervleugels afgerond. Gezigt 
zwart; grondkleur van kop, lijf en vleugels grijswit, fijn 
zwart bestoven, het meest bij het wijfje, waar ook het bij 
allen flaauw grijs gewolkte franjeveld het donkerste is. 
Eerste dwarslijn zeer fijn en flaauw; tweede of schaduwlijn 
fijn getand , op de voorvleugels achter, op de achtervleugels 
met een boogje voor de zwarte middenpunten heengaande. 
Derde lijn (tweede dwarslijn) het duidelijkst, fijn getand. 
Geene lijn aan begin of eind dikker. Golflijn in de blaauw- 
grijze kleur van het franjeveld uitgespaard. Franjelijn met 
zwarte, streepjes, die tot ineenvloeijing neigen, Aan de 
