76 geometrina van nieuw granada, 
zijde met dikke zwarte middenpunten en donkergrijzen 
buitenrand. x4anhangcel ongedeeld. Pooten gewoon gespoord. 
Achterlijf onder grijswit, boven donkergrijs, in bet midden, 
vooral tegen de punt bijna zwartgrijs. Palpen, kop en 
halskraag lichtgrijs; de rug van den thorax zwartgrijs. 
De exemplaren zijn den 23"'" Februarij en 19*" Maart bij 
Bogota gevangen. 
72 Vermiculata m. — nov. sp. PI. 6 , f. 1. 
Alis elongatis coerulescenü-cinereis , lineolis numerosis 
nigris, puncto discoidali majore, linea undidala nulla. 
Een zeer gaaf mannetje van 20 mm. 
Onder de 75 europesche soorten, die ik van het genus 
Eupithecia bezit is geene regte verwante van deze nieuwe 
species te vinden. In kleur gelijkt zij Const vietala Gn. het best, 
in vleugelvorm Pw?ipme//ö/a Hilbn., er is echter nog velerlei 
belangrijk verschil op te merken. 
Palpen niet ten volle tweemaal zoo lang als de kop, op 
zijde zwartgrijs; boven, als gezigt en schedel, lijf en 
vleugels, fraai blaauwgrijs, in de tint van Scriptaria H. S. 
doch helderder en frisscher. Teekening fijn, doch hier en 
daar zeer flaauw en dus over het geheel niet duidelijk; 
intusschen is de type der Eupithecien teekening — drie maal 
drie aan den voorrand parallele dan gebrokene en zich in 
drie groepen verdeelende, geslingerde, donkere lijnen, een 
zwart middenpunt en eene golflijn achter het derde drietal 
Ignen (waartusschen de grond merkbaar lichter is) zeer 
goed te ontdekken. 
Bij deze soort loopen de lijnen iets steiler dan de achterrand 
der voorvleugels; het eerste drietal is boven de middencel 
en in cel 1* duidelijk, fijn zwart, daar tusschen door zwarte 
stippen op de middenader aangeduid. Tweede drietal alleen 
aan den voorrand duidelijk, verder alleen de meest wortel- 
waartsche zigtbaar, aan den wortel van ader 2 verdikt. 
Van het derde drietal dat den lichten band insluit, is de 
eerste onder den voorrand het scherpst gebroken , doch niet 
