78 GEOMETRINA VAN NIEUW GRANADA, 
Sprieten lichtbruin. Thorax met raosgroene schouderdek- 
selSj naar achteren meer bruingeel^ even als het lange 
dunne achterlijf; dit op den rug van ring 1 met 4 zwarte 
stippen, op ring 2 met twee, aan de punt met een zwart 
vlekje. 
De naar achteren zeer verbreede , bijna klaverbladvormige 
voorvleugels hebben een witten grond en zijn met een groot 
aantal gegolfde, onder de helft van cel 1^ schuin loopende 
donkere lijnen digt bedekt. Drie bij den wortel en twee 
maal drie in het midden zijn duidelijker, zwart, en de 
grond tuschen haar geelachtig mosgroen, de overige lijnen 
zijn mosgroen of roestbruin. Zoodoende wordt een wortel- 
veld, een breede eerste lichte band, en een in het midden 
lichten met eene zwarte halve maan geteekend middenveld 
afgescheiden. Achter het middenveld een roestbruin gedeelde 
smalle tweede lichte band. Franjeveld voor de golflijn, die 
uit ronde witte boogjes in alle cellen bestaat, mosgroen, 
in cel 4 en 5 zwart, daar achter met bruine vlekjes. 
Franjelijn met dubbele zwarte stippen bij de aderen. 
Achtervleugels onder en boven ongeteekend, vuil wit. 
Deze achtervleugels zijn zeer merkwaardig gevormd. Veel 
kleiner dan de voorvleugels en wel de helft smaller, zijn 
zij onder de middencel bijna tot aan den wortel gespleten, 
het onderste gedeelte lobbig verbreed en rondom met franje 
bekleed; tusschen beiden ziet men nog een met gele haren 
digt bezet, donkerbruin steeltje. Zij vertoonen dus de 
eigenaardigheden van Lobopliora ten sterkste ontwikkeld. 
Verder draagt hunne middencel boven in het midden eene 
pluim van geelwitte haren en hunne ader 4 op de onderzijde 
eene dergelijke. 
Dat de nervuur mede afwijkt is te denken; zij is even- 
wel omtrent gelijk aan die der Lobophora-mannetjes. Ader 
8 is wel vrij, doch loopt digt langs den voorrand der 
middencel en is daarmede aan het eind door een dwars- 
adertje verbonden; vervolgens is zij sterk gebogen. Ader 
6 en 7 komen ongesteeld uit een punt; 5 uit het midden 
