ST. THOMAS EN JAMAICA. 99 
bijna twee en een halfmaal zoo lang als de kop, vervolgens is de 
dwarsader der achtervleugels zeer steil zonder dat, gelijk bij de 
Cidariën waar dit plaats heeft, ader 3 daarom met 4 uit één 
punt ontspringt ; zij komt uit den binnenrand der middencel , dui- 
delijk vóór iiaren staarthoek ; 6 en 7 der achtervleugels zijn 
gesteeld; 3 en 4 der voorvleugels gelijk in de achtervleugels. 
De steel van ader 8 — 10 der voorvleugels is zeer lang, en 
komt met 7 uit de spits der gedeelde aanhangcel, 6 uit een 
vierde van haren achterrand , 10 uit haren voorrand. De sprieten 
zijn genoegzaam draadvormig , uiterst kort behaard , het voorhoofd 
vlak (niet concaaf, zoo als Guenée zegt), de zuiger kort doch 
duidelijk spiraal vorraig , de pooten gewoon gespoord. Het genus 
zoude dus kunnen blijven bestaan. 
De soorten schijnen in Zuid-Amerika niet zeldzaam te zijn; 
ik ontving een dozijn exemplaren tot 7 soorten behoorende 
waarvan echter slechts drie door goede voorwerpen zijn vertegen- 
woordigd. Eene soort is nieuw. 
92 Flavagata Guenée. 
Drie exemplaren, waarvan een in het begin van Mei bij 
Barro Blanco is gevangen en de anderen met N*^ 20 en 24 
zyn gemerkt. 
Het wortelveld is door eene boven de middenader stomp- 
gebroken, ongetande geelwitte streep begrensd, het midden- 
veld wortelwaarts door eene geheel vertikale en heeft in 
de middencel aan de randen twee zwarte, ineen vloeij ende 
vlekken , waaronder zich nog een geel vlekje vertoont. In cel 
3 en 4 van den tweeden lichten band staat eene groote grauw- 
bruine vlek, die franjewaarts de insnijding der groote donkere 
vlek onder de vleugelpunt volgt en er door een halvemaan- 
vormig geelwit streepje van is gescheiden. Dit streepje 
wordt franjewaarts door een fijn donker lijntje begrensd. 
Aan de onderzijde bemerkt men op de zwartgrijze voorvleugels 
eene donker okcrgele langslijn onder den voorrand, die bijna 
tot aan de punt doorloopt. De donkerbruine langsstreep der 
bovenzijde, welke men op Guenée's afbeelding opmerkt, doch 
