114 niPTEROLOGlSCHF, AAKTEEKENINGEN. 
achterlijf vuil g-eelbruiu, beiden fijn behaard. Pooten bruingeel ; 
de gewrichten iets donkerder; de voortarsen (pi. 8, fig. 3) ruim 
zoo lang als de scheenen; het eerste lid een derde langer dan 
het volgende; het tweede en derde sterk verbreed, het derde 
half zoo lang als het tweede; de beide laatste leden kort, niet 
verbreed, maar eenigszins platgedrukt; achterste tarsen korter 
dan de scheenen en ook min of meer platgedrukt ; beharing 
der pooten gering. Kolfjes vuilgeel, de knop iets donkerder. 
Vleugels (pi. 8, fig. 2) grauwachtig, met bleekbruine aderen; 
de vork der discoidaal-ader ongeveer een vierde zoo lang als 
haar steel. 
Slechts eenmaal werd het $ bij Rotterdam in April aange- 
troffen door Dr. Piaget. 
Door den vorm der voortarsen gemakkelijk te onderscheiden 
van Cat. latipes Hal. ; bij deze namelijk zijn de drie laatste tarsen- 
leden verbreed, bij Cal. crassUarsis daarentegen het tweede en 
derde lid. 
IX. MYCETOPHILIDAE. 
Veel meer dan zulks het geval was met de Cecidomyiden , 
is mijne kennis van de inlandsche Mycetophiliden vooruitgegaan. 
Niet weinig hebben daartoe bijgedragen de even uitvoerige als 
uitmuntende monographiën van Winnertz ^), die mij voortdurend 
bij de bestemming der soorten gewigtige diensten bewijzen. 
Het aantal der als inlandsch bekende soorten, dat volgens de 
laatste lijst 55 bedroeg, is op dit oogenblik dan ook reeds tot 
130 gestegen. 
Om met de Sciarinen te beginnen, van het geslacht Sciava 
teekende ik een veertiental soorten aan, die tot onze Fauna 
behooren, doch niet op de lijst voorkomen. Bij den Haag ving 
ik Sc. carhonaria Meig., analis Egger (die er niet zeldzaam is), 
humeralis Zctt., pilosa Staeg. en longiventris Zett. In de duinen 
aldaar werden voorts nog door Dr. Piaget Sc. fucata Meig. en 
1) Verhandl. iler Zool. liot. Gcscllscliaft iii Witu, Jahrg. 1863 (Mycetophiliilcn) eu 
Jahrg. 1867 (Sciarinen). 
