118 DIPTEROLOGISCHE AANTEEKP:NIìVGF,N. 
schrift beschreven eu afgebeeld. Ik heb er uu nog de volgende 
soorten bij te voegen, die mij sedert als inlandsch zijn bekend 
geworden , te weten E. fungorum de Gr,, cincia Winn, en interrupla 
Winn., allen door mij bij den Haag gevangen ; Schummeli Stann. , 
waarvan een c? in Augustus te IJsselstein door den Heer Six 
werd gevangen; contaminata Winn., waarvan mij een enkel 
exemplaar werd ter hand gesteld door den heer Snellen, die 
het in October te Rotterdam had gevangen en uit de beschrijving 
van Winnertz zeer juist had gedetermineerd; voorts E. pallida 
Staeg., waarvan de heer Six in 't najaar te Driebergen enkele 
exemplaren opdeed en die ook te Rotterdam voorkomt, blijkens 
voorwerpen in de collectie van den heer Fransen berustende; 
eindelijk nog eene soort, die ik niet in de bestaande beschrij- 
vingen kan terugvinden, en die ik daarom als E. ru/iihorax 
aan het slot dezer familie zal beschrijven. 
Dat ik Mycetophila Schmnmeli Stann. tot het geslacht Exechia 
breng en niet tot Rymosia , waaronder zij door Dr. Schiner wordt 
gerangschikt, vindt zijn grond in het aderbeloop der vleugels. 
Schiner's opvatting is waarschijnlijk het gevolg van de niet 
volkomen juiste afbeelding, door Stannius van deze soort gegeven 
(Observationes de species generis Mycetophila , fig. 6), alwaar de 
wortel der onderste vorkcel nagenoeg onder dien der bovenste 
wordt voorgesteld ; de wortel der onderste vorkcel ligt intusschen 
merkelijk meer naar het vleugeleinde, en het geheele aderbeloop 
is duidelijk dat eener Exechi a , Ik heb het daarom niet over- 
bodig geacht, op pi. 8, fig. 5 eene afbeelding van den vleugel 
van E. Schmnmeli te geven. 
Rymosia fasciata Meig. is vroeger reeds in de naamlijst opge- 
nomen onder den naam van Mycetophila discoidea Meig. Onge- 
twijfeld zijn M. discoidea Meig. en fasciata Meig. eene en dezelfde 
soort, doch de laatste naam verdient de voorkeur, omdat hij 
ouder is, wijl hij reeds in het eerste werk van Meigen {Klas si ßc. der 
Zweiß.) voorkomt. Eene tweede inlaudsche soort van dit geslacht 
is R. signatipes, door mij in deel II van dit Tijdschrift beschreven 
en afgebeeld , en waarvan mij later nog exemplaren , ook vrouwe- 
lijke, onder de oogcn kwamen uit Brummen, door den heer 
