VARIA ENTOMOLOGICA. 169 
gerekt is; zelfs bij de pop heeft de heer Ver Loren dit geluid, 
hoewel zwak, waargenomen. Dat dit geluid van rups en pop 
niet op dezelfde wijze kan onstaan als het bij den vlinder 
ontstaat, is duidelijk, daar de organen daartoe, palpen en 
zuiger, bij de rups en pop ontbreken (zie de laatste onderzoekiugen 
van Landois daaromtrent in KöUiker en Sieboldt's Zeitschr, für 
wissensch. Zool. Bd. 17, p. 55). Het zou m. i. dus nog kunnen 
zijn dat bij de rups en pop de oorzaak van het geluid in de 
zuigmaag en slokdarm gelegen is; gelijk Wagner ook van den 
vlinder beweert. Landois spreekt dit wel ten stelligste tegen, 
maar van de rups en pop zwijgt hij. 
Tacniocampa stabilis W. V. Onder de voorwerpen van deze 
soort door mij gevangen, kwamen enkele exemplaren der Var. 
Juncta voor. Een dezer verdient bijzondere vermelding omdat 
het zamenvloeien der niervlekken der bovenvleugels , dat hem 
tot Var. Juncta Hw. maakt, aan de rechterzij zeer duidelijk 
was, maar daarentegen de linker bovenvleugel volkomen gelijk 
was aan T. Stabilis W. V. type. Het exemplaar was volkomen 
gaaf en goed ontwikkeld, en overigens geheel symmetrisch. 
Carpocapsa grossana Haw. (Fagiglandana Zeil.) Te gelijk met 
rupsen van C. splendana Hübn. in aangestoken eikels, vond ik 
in den Haarlemmer- en Aeren-hout de rupsen dezer soort in 
beukenoten; doch zeldzamer. 
De rups tast achtereenvolgens al de vruchten aan, die door 
eenzelfde omhulsel omsloten zijn en verlaat om te verpoppen 
de vrucht. Zij verpopt achter boomschors, enz. Volwassen is 
zij 7 mm. lang. De twee eerste ringen zijn vuilgeel, het in 
tweeën gedeelde schildjen en de oogen lichtbruin. Overigens is 
de kleur roodachtig, eenigszins oranje, en het bovenste gedeelte 
van eiken ring lichter dan het onderste gedeelte. Op eiken 
ring staan twee puntjens op den rug en een terzijde en in elk 
dezer zwarte puntjens een fijn haartjen. De buikvlakte en de 
buikpooten zijn lichter, de borstpooten geelachtig (zie figuur 34). 
Crambus Pralorum F. Het ei dezer soort is langwerpig, over- 
langs gegroefd en oranjegeel van kleur (zie figuur 35). 
Plerophorus pterodactijlus L. De eieren dezer soort, eerst 
