HYMÉNOPTEIIA VAN NEDER-GIIINEA. 183 
overeenkomende met die van D. helvolus L., de thorax donkerder 
dan het abdomen. De kop is zwart, vooral op den schedel 
met uiterst fijne zilverglanzige haartjes bedekt. De bovenkaken , 
de schaft en de twee of drie eerste geledingen van den vlag 
der sprieten, benevens de pooten zijn kastanjebruin, zeer glad 
en sterk glanzend, het overige gedeelte van de sprieten licht 
bruingeel. De onderrand van den kop langs en tusschen den 
grond der bovenkaken, de onderzijde van den thorax en van 
de steel van het achterlijf, de heupen, de achterzijde der dijen 
van het eerste pootenpaar , de achterrand van den metathorax 
en van de steel van het achterlijf, benevens de zijden van het 
laatste achterlijfssegment zijn met overeindstaande lange fijne 
aschgraauwe haren bezet. Voorts zijn thorax en achterlijf (behalve 
het glanzende laatste segment) digt bedekt met korte fijne 
aschgraauwe haartjes, die aan deze deelen (vooral aan het 
achterlijf) eene zijdeachtige glans geven. Onbehaard zijn de 
bovenkaken, de sprieten, de pooten (met uitzondering van de 
heupen en van de achterzijde der dijen van het voorste paar) 
en het laatste segment van het achterlijf met uitzondering van 
de zijden. De kop met de kaken heeft van voren gezien de 
vorm van een' gelijkzijdigen driehoek; zonder de kaken is het 
een dwars langwerpig vierkant , waarvan de zamengestelde oogen 
de hoogte aangeven. Terwijl de schedel vlak, tusschen de beide 
achterste ocellen zelfs eenigszins uitgehold is , puilt het voorhoofd 
zeer sterk uit ; het laatste bezit slechts een spoor van een langsgroef 
onder het voorste bijoogje ; daarentegen bemerkt men onmiddellijk 
achter dit oogje eene fijne gleuf, die over den schedel ver naar 
achteren loopt. De helder bruine ocellen zijn in een' driehoek 
geplaatst, met iets minder dan de middellijn van een hunner 
als afstand tusschen het voorste en de beide achterste; tusschen 
deze laatsten bedraagt de afstand iets meer dan de genoemde 
middellijn. De zamengestelde oogen zijn zwart , rond en sterk 
uitpuilend; zij nemen de zijden van den kop nagenoeg geheel 
in, en stoeten dan ook bijna op den grond der bovenkaken. 
De lengte van den schaft der sprieten bedraagt een vierde ge- 
deelte van de lengte van het geheele orgaan. De bovenkaken 
