188 HYMENOPTEIIA VAN NEÜER-GLINEA. 
waarin zooals wij hierboven gezien hebben P. Brelonii Guér. 
wel degelijk te huis behoort. 
Het exemplaar door Taschenberg beschreven is afkomstig van 
Chartum in Nubië, Dahlbom's P. xanlhocerus van den Senegal. 
10. Pompilus elongalus , nov. spec. (Plaat 11 fig. 3.) 
Deze soort, waarvan ik een mannelijk exemplaar voor mij heb, 
behoort evenals n" 9, n" 11 en n** 12 tot het genus Potn/nlus 
zooals dit door Taschenberg t. a. pi. begrensd is, ^) en is na 
verwant aan P. Capensis Dahlb. {Hym. Eur. I, p. 49). 
De donkerbruine kop is meer hoog dan breed; de binnen- 
rand der evenwijdig geplaatste zamengestelde oogen is boven 
het midden eenigszins ingebogen ; het kopschild is aan den onder- 
rand regt afgesneden , de hoeken echter zijn afgerond ; ter 
wederzijde van den grond der sprieten is het aangezicht met 
zilverglanzige haartjes bedekt; de sprieten zijn bruin van kleur, 
aan de onderzijde lichter dan aan de bovenzijde, slechts flaauw 
gebogen (niet omgekruld) en in het midden eenigszins gezwol- 
len; de bovenlip is donkerbruin, op het midden zwart; de 
bovenkaken en de palpen zijn bruinachtig geel, de eerste met 
donkerbruine uiteinden. 
De prothorax, het mesonotum, het scutellum, het postscutel- 
lum en de tegulae zijn donkerbruin, de achterrand van het pro- 
notum bruinachtig geel, het overige gedeelte van den thorax 
koolzwart met een' flaauwen weerschijn ; de gladde metathorax 
is naar achteren afgerond en van een' breeden dwarslijst voor- 
zien. De vleugels zijn fraai geel met zwarten zoom, deze 
strekt zich in de voorvleugels uit over de tweede helft van 
de radiaalcel, over het grootste gedeelte van de derde cubitaal- 
cel, over de tweede helft van de apicaalcel en over de geheele 
1) De kenmerken die Taschenberg aan zijn geslacht Pompilm toekent zijn : Spaar- 
zaam bedoornde of beborstelde ronde achterscheenen , de doorns soms in rijen geplaatst. 
De mediaal- en snbinediaalcel der voorvleugels van gelijke lenirle, hetgeen echter niet 
altijd volkomen het geval is. De discoïdaalader houdt meestal voor den vleugelzoom op. 
Vervolgens deelt hij dit geslacht in tweeën, al naar gelang de klaauwtjes der tarscn 
tot op het midden van een' kleinen, of tusschen het midden en het eind van een' 
grooten tand voorzien zijn , in welk laatste geval de klaauwtjes gegaffeld zijn. Tot d^; 
eerste afdeeling behoort n''9, u" 10 eu n" IJ, en lot de tweede n" 12 van deze collectie. 
