IIYMKNOI'TEUA VAN NEDRR-GdlNEA. 207 
26. Xylocopa cajjra. Linnaeus, Syslema naturae, ed. XII. p. 
959, n" 39. (Apis). — Klug, in: lUiger's Magazin der 
Entomologie. Bd. VI , S. 209. — Lepeletier de St. Fargeau , 
Suites à Buffon. Hyménoptères, t. II, p. 197 n" 41. — 
Peters, Reise nach Mossamhigue. Insekten. S. 444. — 
Gerstaecker, Beitrag zur Insekten fauna von Zanzibar, in 
Troschel's Archiv für Naturgeschichte. 3T^" Jahrg. 1'*" Bd. 
S. 349. n-^ 3. 
Syn. Bambus caffhis. Fabricius, Syst. Piez. p. 346, n" 17. 
Van deze soort, die reeds van Zanzibar (Mombas), Mozam- 
bique (Tette) en van bet Kaapland bekend was , heb ik een fraai 
mannetje voor mij. 
27. Xylocopa neglecta, nov. spec. 
? Syn. Xylocopa albiceps, St. Fargeau (nee Fabricius) Suites 
à Buffon. Hyménoptères, t. II, p. 189 n° 27. 
Van deze soort zijn door van Woerden twee wijfjes over- 
gezonden, terwijl het Leidsch Museum een wijfje bezit dat van 
de kust van Guinea afkomstig is. Het mannetje is mij niet bekend. 
Zij is verwant aan A'. albiceps F. (Syst. Piez. p. 341 n° 13) 
waarmede zij tot nu toe verward schijnt te zijn , en aan A'. imitator 
Smith (Cat. Hym. Ins. Coll. Brit. Mus. prt. II p. 351 n° 35). Van 
de eerstgenoemde soort is zij gemakkelijk te onderscheiden 
doordien de thorax en het abdomen zwart zijn, en niet, zooals 
Fabricius van zijne soort zegt suhvirida; van de laatstgenoemde 
doordien de vleugels aan de bazis eenigszins lichter en dus niet 
overal even donker gekleurd zijn, door het gemis van de helder 
roestbruine haren aan de uiterste punt van het achterlijf en door 
de geringere grootte. 
De lengte van het wijfje bedraagt 18 mm. De kleur is zwart , 
de kop met puntjes digt bedekt en op het aangezicht en den 
schedel met vuil witte, achter de zamengesteldc oogen echter 
met helder witte haren bekleed; tusschen den grond der sprie- 
ten merkt men eene korte maar scherpe langskiel op, terwijl 
het eenigsziuKS verheven kopschild digt bij de bazis van eene 
