MAMILLO CURTISEA Wevenb. 
Prof. Dr. H. WEYENBERGH. 
Reeds kort na mijn aankomst te Buenos- Aires ontving ik van 
Prof. Burmeister, mijn' hooggescliatteu begunstiger en bescher- 
mer , eeuige rupsen op een struik met veelknoopige , bijna 
perpendiculaire takken en kleine elliptische vleezige, aan de 
stengelknoopen tot bundels vereenigde bladen, gevonden. Deze 
rupsen hadden zich reeds — het was in het laatst van Augustus — 
spinsels vervaardigd , maar deze nog niet gesloten ; zij sluiten 
de spinsels eerst een paar dagen voor de verpopping en waren 
toen ik haar ontving nog zeer levendig. De spinsels zijn van 
een harde substantie en gelijken eenigszins in vorm op de 
kokertjens van jonge Coleophoren-rupsen. Figuur 2 stelt zulk 
een spinsel in natuurlijke grootte voor; in het midden buikig, 
zijn zij daar 1,1 à 1,2 centim. breed, de lengte is ongeveer 
4,5 centim. De beide einden zijn eenigszins toegespitst en aan 
de bovenzijde zijn zij met een' korten steel stevig aan den tak 
bevestigd. Hier en daar ziet men eenige gekrulde of spiraal- 
vormige aanhangsels van spinstof, vooral aan het ondereinde 
en zoowel aan het onder- als aan het boveneinde eene opening 
aan de binnen- (buik-) vlakte (naar de plant gekeerd), zoodat 
de rugzijde van het spinsel als 't ware een dak of gewelf over 
de bovenopening vormde en aan de onderopening de rugzijde 
zich er eenigzins schopvormig voor uitstrekte. 
De rups is in 't algemeen grauw, vuil-bruin van kleur; kop, 
kaken en borstpooten zijn glimmend zwart. Het groote nekschild 
