222 MAMILLO CÜRTISEA VVEYENB. 
boven- en onderopening met eenige losse draden digt gesponnen 
en in het begin van September veranderen zij in poppen, die 
reeds weinige uren na de afstrooping der rupsenhuid donker- 
bruin gekleurd zijn. 
De pop kenmerkt zich door twee platte oorachtige uitsteek- 
sels voor aan den kop, als twee plaatjens die met elkanders 
binnenvlakten een hoek vormen; op den rug van den thorax 
is een sterk uitpuilende lijn of kam, en met de loupe op het 
midden van eiken ring des achterlijfs een krans van weer- 
haakjens te zien. De anaalring vertoont een zamengedrukt , 
plat , eenigszins wigvormig staarteind en daarom heen enkele 
kleine doorntjens of wratjens. 
In het begin van October verschijnen de vlinders meest in 
den morgen; bij het uitkomen wordt het kleine driehoekige 
plaatjen, dat de beide hoorntjens draagt, van de poppenhuid 
afgeligt. Eerst tegen den avond is de vlinder vliegvaardig. 
De algemeene kleur van den vlinder is geelgrijs, min of 
meer roomkleurig en hij is geheel met zwarte stippen bezaaid. 
De kop is donkerder en het voorhoofd puilt als een driehoek 
tusschen de groote zwarte oogen vrij sterk uit. De wortel der 
sprieten is verdikt en de sprieten staan op dezen wortel geleed 
en zijn fijn kamvormig, bij het mannetjen fijner dan bij het 
wijf jen. De thorax is groot en zwaar bedonsd, grijsachtig-room- 
kleurig, het achterlijf is grauw. De bovenvleugels zijn grijsachtig- 
roomkleurig met vele zwarte stippen en vertoonen twee zwarte 
lijnen, die iets beneden het midden van den binnenrand be- 
ginnen en in den vleugelpunt uitloopen. Deze lijnen staan digt 
nevens elkander, convergeeren in den vleugelpunt en de bovenste 
is donkerder dan de tweede. Het gedeelte van den vleugel 
dat onder deze lijnen ligt, is donkerder en wordt min of meer 
potloodkleurig. De voorrand is donker, hetgeen vooral op het 
achterste derde gedeelte zeer duidelijk is. Van het midden van 
dit achterste derde gedeelte loopt een lijntjen in een kleinen 
boog naar den vleugelpunt, welke door het te zamen loopen 
dezer lijnen vrij donker wordt. Ongeveer in het midden van 
den afstand tusschen den vleugelpunt en den vleugelwortel , op 
