Euhieracium. — Sect. VII. Vulgata; n. 139. 
287 
A. Euvulgata. 
139. H. murorum L. Sp. pl. ed. \. (1 753) 803, ed. 2. (1763) 1 128 pp.; Koch, 
Syn. ed. 2. II. 522; Fr. Symb. 108; Gren. et Godr. Fl. Fr. II. 372; Griseb. Comm. 
17 pp.; Backh. Mon. 54; Reichb. Ic. XIX. 77 pp.; Boiss. Fl. Orient. III. 871; Lbg. in 
Hartm. Handb. 1 1. (1 879) 43; Norrl. Bidr. I. 85; Willk. et Lange, Prodr. Hisp. II. 268; 
A.-T. H. Alp. fr. 82; Catal. 327; Sag. Sehn. Fl. Centr.-Karp. II. 340; Halacsj, Consp. 
n. Graec. II. 243 pp. ; Sudre, H. Centre Fr. (1902) 71; Belli 1. c. 492 pp.; Rouy 1. c. 
(1905) 338; Norrl. Suom. Kelt. 94 pp.; Zahn, H. Alp. mar. 156. — H. murorum 
*silvaticum Fr. Epicr. 91; Burn. Gr. Cat. 37. — H. cordifolium Kit. Add. fl. Hung. 
ed. Kanitz (1 864) 1 16; Schi. Vuk. Fl. Croat. (1 869) 898 pp. — Suhvulgata Almq. 
Stud. (1881) p. XVI; Dabist. Bidr. II. (1893) 74. — H. silvaticum Zahn in Koch, 
Sjn. ed. 3. III. 1779 et in Reichb. Ic. XIX. 2, p. 13; Norrl. Suom. Kelt. 97 pp. — 
Vulgata II. Suhvulgata Lint. Brit. H. (1905) 42. — Rhizoma gracile vel crassum saepe 
plm'icaule. Gaulis (1 — )2 — 5( — 8) dm gracilis vel crassus, raro tenuis, saepe sub- 
flexuosus. Folia basalia compluria vel numerosa, maxime variabilia: ovalia, obovata, 
oblongo-ovata, elliptica, oblonga vel (intima) lanceolata, basi dz cordata, truncata, ro- 
tundata vel (saepe inaequaliter) in petiolum constricta, contracta vel attenuata, =b longe 
petiolata, inferne vel basi plerumque grosse vel inciso-dentata vel saepe 1 — 2 dentibus 
magnis reversis munita, rarius pluri- vel multidentata vel basi lobata, haud raro den- 
tibus Hberis in petiolum descendentibus aucta, interdum (exteriora etiam in formis grosse 
dentatis) tantum denticulata, (hiemalia saepissime magis rotundata et minus dentata 
quam vernalia), apice zt obtusa vel rotundata vel minus obtusa, interiora =b acu- 
minata et aucta; caulina 0 — 1( — 3) infra medium caulem inserta petiolata radicalibus 
interioribus similia vel anguste lanceolata vel zb reducta acutissima; omnia gramineo- 
vel subcanescenti-viridia, rarius =b glaucescentia, maculata vel Immaculata. Anthela 
plerumque =b paniculata (raro altefurcata) et determinata, ramis paucis vel numerosis 
gracilibus vel tenuibus zt approximatis vel inferioribus dz remotis, imo haud raro e 
folii caulini axillo orto, omnibus arcuato-erectis vel d= patentibus 1 — 2-phciter ramu- 
losis; acladio brevissimo vel ad 15( — 50) mm longo. Gapitula (i — )4 — 15 (vel nume- 
rosa). Involucra dt cylindrico-ovata vel ovata denique crasse ovata, rarius semiglobosa 
(7,5 — )9 — 10( — 1 4) mm (interdum microcephala!), squamis latiusculis vel dz angustis 
acuminatis saepissime acutis apice saepe dz comosis, internis saepe acutissimis, ex- 
terioribus haud raro acutiusculis vel dz obtusis, atroviridibus vel atris, interioribus 
pallidioribus dilute (viridi-) marginatis saepe subalbidis. Bracteolae 1 — 3 parvae. Pili 
in involucris pedicellisque nulli vel sparsi, rarius magis numerosi (0,5 — 1,5 mm), in 
caulomatibus consimiles vel deorsum ziz numerosi molles (1 — 3,5 mm), in fohis 
ubique dispersi vel ziz densi molles vel rigidiusculi (haud setosi), in costa dorsali 
petioloque densiores (0,5 — 2 — 4 mm), in parte superiore interdum zb 0. Glandulae 
in superioribus plantae partibus plerumque densae vel creberrimae obscurae vel atrae 
crassae vel tenues longae vel breves, deorsum deminutae sed interdum usque ad caulis 
basin dispersae, in foliis fere Semper nullae. Flocci involucri 0 vel dz numerosi vel 
praesertim in squamarum marginibus densi, rarius ubique creberrimi; pedicelli subfloc- 
cosi vel canotomentosi; caulis deorsum deminute floccosus. Folia efloccosa vel in costa 
dorsali, rarius in tota parte aversa (praesertim caulina) floccosa. Ligulae varie luteae 
apice saepissime glabrae. Styli obscuri, rarius lutei. Achaenia atra. 
Durch ganz Europa bis Mittel- und Nordasien, besonders entwickelt im 
mitteleuropäischen Gebiet und vorzugsweise in der atlantischen, subatlantischen, 
mittelbaltischen und Alpenländer-Provinz, sowie in den europäischen Mittelgebirgen. Auf 
allen Bodenarten und bis in die Hochalpen in außerordentlichem Formenreichtum*). — 
März — August (im Sommer und Herbst oft zum zweitenmal). 
*) H. murorum (sensu nostro) a cl. Norrlin, Dahlstedt, K. Johannson etc., in »spe- 
cies minores« innumerabiles divisum est. Arvet-Touvet 5 varietates tantum cognovit (cfr. Cat, 
328), sed disquisitiones auctorum Scandinavicorum omnino ignoravit. 
