Melia. 
— 13 — 
Meliaceae. 
ei-lancetvormig, toegespitst, kort-gesteeld 40 — 50 mM. lang; aan 
jonge takken grof-gezaagd, aan andere zwak gezaagd of bijna gaaf- 
randig; zijnerven meest tusschen de tanden eindigend. Pluimen 
korter dan de bladeren, onbehaard of schaars stervormigbehaard, 
ijl vertakt met vorksgewijs verdeelde takken. Bloemen niet dicht 
opeen in bijschermen 8^5 mM. lang (King). Kelkbladeren spits-eivor- 
mig of langwerpig-lancetvormig, behaard. Bloeiiihhulen van huiten 
aanlig gend-kort-hehaard] buis met 10 aan den top 3-spletige slippen, 
van buiten onbehaard dikwijls met franje-vormige aanhangsels, 
van binnen dun fijn-behaard. Helmknopjes langwerpig, puntig, 
onbehaard (volgens C. Dec). Eierstok 5-hokkig ; stijl aan den top 
gezwollen. Stempel 5-lobbig (Gas. Dec); 10-lobbig (volgens King). 
Steenvrucht ellipsoid, glad, geelachtig 16 mM. lang; 4 - 5-hok- 
kig met houtigen geribden steen." 
„var. y. squamulosa C. DC. Jonge deelen melig-beschubd, 
blaadjes meest bijna gaafrandig. Pluimen korter dan het halve blad ; 
bloembladen dicht-fijn behaard." 
Aaiiiii. Beschrijving naar Cas. Dec. en King ovprgeiiomen ; wier beschrijving' hier en 
daar uiteenloopen. 
Bij een uit Leiden gezonden exenijjlaar vonden wij de helmknopjes iiihi of meer he- 
haard, de slippen der buis 10 in getal met de meeldraden afwisselend, breed IhttDOriniy, 
aan deti top ongelijk '5-tainliy of ook wel gespleten ; de buis van buiten met franje, liij 
een ander ex. uit Herb Hassk. zijn daarentegen de helmknoppen oiihehaard, de slippen 
der buis 20 in getal nogal smal en spits, twee aan twee met de helniknoi)pen afwisselend. 
Bij dit laatste exemplaar was de stempel b -\0-deell(/. 
Een specimen van Zollinger (No. 166) uit Banjoewangi behoort volgeiis determinatie 
van Cas. De Candolle tot deze soort n.1. tot de variëteit sqiiamiilosa. Evenwel wijken 
alle uit M. en O. Java afkomstige Melia's van Herb. Kds. (alleen de bloemdragende 
specimina lieten determinatie toe) belangrijk van deze beschrijving af en zijn door ons 
als var. S. jacunicu K. et V. afzonderlijk beschreven. Wellicht is het deze Melkt waar- 
van de Heer Kerkhoven (Teysmannia 1895 p. 571) zegt, dat zij eerst „Kortelings in de 
Preanger ingevoerd is en dat zij voor hoogere streken minder geschikt is." 
Geogr. verspreiding: Zeer onzeker omdat de bestaande soort- 
beschrijvingen zeer uiteenloopen en nog slechts van weinig streken van 
Java herbarium met open bloemen in liet Museum alhier aanwezig is. 
Volgens Cas. Dec. in tropische en subtropische streken der geheele wereld, 
veelal alleen gecultiveerd. Volgens Branüis en Gamble waarschijnlijk 
inheemsch in den Himalaija. Van de var. squanmlosa geeft Cas. Dec. Java, 
Zuid-Afrika en Oostelijk-Indië als groeiplaats op. Miquel noemt voor zijn 
M. Azedarach, die J/. samhncina Bl. omvat, behalve Java nog andere 
eilanden van den Mal. Archipel; doch noemt den boom daar niet in- 
