Meliaceae. 
— 44 — 
met Tjempaka, j. welke naam voor eenige MagnoUaceae geldt). In Pëka- 
longan bij Soebah Tjepafia, j. Bij Pantjoer (afd. Sitobondo) en bij Sim- 
polan-Tjoramanis (afd. Djëmbor) in Bcsoeki constant Klwiiroeh, md. 
Deze naam niet te verwarren met Oaroe, j. Aldus heet veelal een soort 
van Aqiiilarid. Bij Takuka in de Preanger meestal Fiitf/kuc^s geheeten. 
Bij Pringamba (Banjoemas) bij name meestal ombekend ; daar soms met 
den zeer localen onzekeren naam ? Woeroc-tJf'Uraitff, j. Op Noesa-kam- 
baiigan ook weinig bekend, Bawmujan, j. geheeten en met andere Dijsoxij- 
liiiH-soortcn verward. Bij Scmpolan (Besoeki) wel eens Ampculoeh, md. 
genaamd. Van deze namen Tjcnipayii, j. het meest constant. Bij Soerdja 
in Pekalongan soms Ki-dininan, j. geheeten. — Habitus: In bloeitijd 
typisch (zie boven). In blad niet in het oogvallend. 
Aiiiitii. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herb. Kds. vergeleken met origineel 
exera|)laar van Epic/iarin altissima Blume uit Ilerb. Lugd. Bat. 
Van D. trichoatijlum MiQ. k(milen wij sleohts een enkel blad uit Herb. Lugd. Bat. 
vergoelijken, dat oppervlakkig nogal van de eigenlijke Z>. rfe>iN///or/(;;i schijnt te verschillen; 
bij vergelijking van dit exemplaar met een bloemdragend van Herb. Kds. (4969 j?) bleken 
de bloemen alleen door de geringere grootte, langere bloemsteeltjes en iets kleinere schutbladen 
van D. densipuruni te verschillen. Ook in do beschrijving bij Miquel wordt geen enkel 
ander verschil genoemd, en daar juist de lengte der bloemsteeltjes bij verschillende 
exemplaren van D. ilciiniflorum zeer varieert, gel'ooven wij, <lat er geen voldoende gronden 
zijn deze soorten gescheiden te houden. De beschrijving door CDC. van l>. ti icJiosti/liim 
gegeven naar een authentiek exemplaar in het Herbarium van Utrecht verschilt niet 
onbelangrijk, zoowel van de beschrijving bij Miquel als van die van onze exemplaren; 
volgens hem toch zijn de kroonbladen nnlirhaard , is de schijf van hm'tcii en van hhtiicn 
behaard en zijn de bladeren onhchaayd . 
Er schijnt dus in het Herbarium van Miquel nog een andere soort onder de />. frirlios/i/liiiii 
verborgen te zijn (misschien EpicJiaris (/Uilira Rl. Herb., Micj. l.c. ?). 
De exemplaren uit Engelsoh-Indië schijnen volgens de beschrijving van Kixt; af te 
wijken door de onbehaarde meeldrad<'iilmis en vooral doordat de vrucht naar onderen in 
in een steeltje (,/wii</<)-sf(i/k" ) moet uitloopen, hetgeen bij de .Javaansche exemplaren nooit 
het geval Is, hier is het litteeken van de afgevallen kelk altijd onmiddellijk onder de vrucht) 
die hoogstens eenigszins toegespitst is. 
De variëteit SniuKtniiHi MiQ. schijnt ons niet in eenig belangrijk punt van het type 
af te wijken; hier zijn overigens de bloemen duidelijk gesteeld eu de schutbladen klein. 
o<ir. minor K. et V.; Di/.so.ri/Inin tricliostijJuin \\m. 1. c. 11 
Bladeren meest 4— 6-jukkig; meer of minder lang-beliaard, „in som- 
mige exemplaren onbehaard" (Miquei. 1. c); in "t algemeen kleiner, dan 
bij het type, maar aan den zelfden boom varieercnd; bladspil 170 — 400 
m^r. lang. Blaadjes meest kleiner, dunner, dikwijls smaller en verder 
uiteeiigeplaatst dan bij het type, met smalleren, echter zeer ongelijken 
naar voren afgc ronden voet, in sicco meer vliezig doorschijnend en met 
zeer fijne dicht op één geplaatste doorschijnende stippels, lichter van 
kleur; somtijds met een geringer aantal zijnerven (10 14) Hcluitbladen 
klein (1 niM.) van denzelfden vorm als in het type, maar dikwijls smaller 
en langer toegespitst; Bloemen kleiner (7 m^M.); bloembladen voor- 
nanndijk aan den top behaard, naar onderen slechts weinig behaard. 
Schijf zeer zwak-onregelmatig-gekarteld. Doosvruchten elliptisch, dicht 
geelachtig, kort-viltig. Overigons alles als bij het type. 
Geogr. verspreiding: Door ons alleen op de volgende plaatsen 
gevonden : In Bantön op den G. Karaiig en den G. Poelasari bij Tji- 
