Dysqxylum. 
— 59 — 
Meliaceae. 
nig opvat) ; buitenste laag der zaadhuid onder de dunne bruine op- 
perhuid vleezig, melksaphoudend, 1—1.5 mM. dik, dan volgt een 
dunne laag van vezels en vaatbundels, dan een donkerbruine harde 
laag (testa) en dan een zeer dunne binnenste zaadhuid. De geheele 
bekleeding omhult den kiem slechts los en is in de nog gesloten vrucht 
tegen den waad van het hokje aangedrukt. Kiem ellipsoïdisch ; 
zaadlobben boven elkaar geplaatst (door een horizontaal vlak geschei- 
den) ; de bovenste kleiner dan de onderste ; nabij den navel aan 
het plantje bevestigd, v^rorteltje zeer klein naar den navel gekeerd, 
pluimpje naar het midden gekeerd, behaard, ongeveer 3 mM. lang. 
Aaiiin. Beschrijving naai' een groot aantal exemplaren van Herb. Kds., vergeleken 
met een origineel exemplaar van Blume in Herb. Bogor. 
De exemplaren van verschillende stand|)laatsen varieeren buitengewoon in den vorm der 
bloeiwijze daar de bloemen nu eens geheel ongesteeld in dichte kluwens aan de secundaire 
zijtakken der bloeiwijze geplaatst zijn ; dan weer duidelijk gcsteeld aan de primaire zijtakken 
zelve, zoodat deze zich als trossen voordoen, eindelijk (in één exemplaar llerb. Kds. 
5094 (9, het eenige uit Oost-Java) in vrij langgestcelde driebloemige bijschermen aan de 
zijtakjes zitten. 
Verder zijn er verschillen in de grootte der bloemen en in de lengte van den schijf, 
die volgens Miquel den eierstok en '/^ van den stijl omgeeft ; bij verre de meeste van onze 
exemplaren (ook bij het origineele) niet meer dan '/s — ' /j ''s" ^^'^'■''''^b' cn in 
de meeste exemplaren niet fleschvormig maar kort-cylindervormig is en nu eens behaard 
van buiten, dan weer onbehaard. 
Miquel geeft verder op: hokjes van den eierstok 1-eiig, wat slechts bij uitzondering het 
geval is, ook bij het origineele exemplaar vonden wjj de meeste hokjes met twee boven elkaar 
geplaatite eitjes. 
De eigenaardige bouw van het zaad, met de als bij Chisocheton boven elkaar (niet naast 
elkaar) geplaatste zaadlobben, waarvan reeds Blume l.c. melding maakt wordt door Miquel 
niet genoemd. 
De door Miquel afgescheiden variëteit (3 glahriporniii (bij C. DC l.c. 7.52 f/labcrriniidii) 
waarvan wij een exemplaar uit Herb. Lugd. Bat. door Junohuhn verzameld, konden verge- 
lijken, verschilt in alle opzichten verre van D. e.ccelsum en is veel nader met D. (tUiacenin 
verwant. 
Ook de var. ■/ Hasselt ii ofschoon zeer verwant met D. p.rrfliiiaii meenden wij als soort 
te moeten onderscheiden, daar zij méér punten van verschil vertoont met D. cirrlKitiii dan 
D. macrothnjrsuiH MiQ. De laatstgenoemde soort houden wij dan ook voor identiek met 
D. ejccelsiini. 
DysoxylHin proci'riiiii. Hiern, waarvan oen variëteit ji iiifpr/nnii door C DC. als op Java 
voorkomende wordt opgegeven ; heeft volgens Kurz witte liloemen, doch is overigens 
nauwelijks van D. ercelsiiin te onderscheiden. Wij zagen hiervan exemplaren door KuRz 
in Assara en door Thomson in Sikkim verzameld. In de beschijving van C. Duo. 
(l.c. p. 486) wordt opgegeven „tiiho ufriiiqin- piibcnili)'^ in die van Hiekn (l.c. 547) 
^tiihi- ylahroiix". In <le bovengenoemde origineele exemi)laren is do buis evunals bij 
I). excclsKiii van buiten dicht-tiju behaard, van binnen glad ; misschien zijn er dus ver- 
schillende soorten onder den naam 1). 2»'0ceri(iii verward. De door Hiekn bedoelde 
nril/Ks is klaarblijkelijk niets dan de vleezige buitenlaag dor testa of de geheele zaadhuid 
(zie Iwven). Wij vermoeden derhalve dat D. proccrmn ji integriiiii C. Dec. niets anders 
is dan D. excclsmn Bl. 
