Chisocheton. 
— 113 — 
MELIACEA.E. 
volgens de si^hrijvers veel g'eriag'er (5 — 6); hetgeen echter daaraan zou kunnen liggen dat 
de schrijvers minder volwassen bladeren hebben onderzocht. Verder zijn volgens Kinq 
de zijtakken der bloempluimen kort en cymeus vertakt en de bloemen slechts 0.45 inch= 
il mM. lang. Eindelijk zouden volgens Mainqay (mssc. Herb. Calc.) de rijpe vruchten 
bloedrood zijn. Wij gelooven, dat ter voorkoming van verwarring' wenschelijk is deze 
als een nieuwe soort te onderscheiden, die wij wegens de overeenkomst der vruchten 
inet die van Sandoriciim tiervosiim, C. Saiidoricarpiis noemen. 
De exemplaren uit Midden-Java onderscheiden zich van de Üost-Javaansihe door toe- 
gespitste bloemknoppen en bloembladen ; van buiten en vooral van binn'in minder dik- 
behaarde meeldradenbuis ; helmknopjes met slechts weinige haren aan de rugzijde. 
Geogr. verspreiding: In Oost-Java o. a. in Bësoeki uitsluitend? 
op 600 — 1400 M. zeeboogte bij Sempólan (afd. Djëmber) en bij Pantjoer 
(afd. Panaroekan) algemeen. In Midden-Java uitsluitend op 1300 — 1500 
M. boven JSTgëbël op den Gr. Wilis in Madioen. Door het ontbreken van 
bloemen en vruchten der op Noesakambangan (Banjoemas), bij Soebah in 
Pëkalongan, bij Palaboehan aan Zuidkust-Preanger (alle drie vindplaatsen 
op O — 100 Meter zeehoogte) en op den G. Poelasari in Bantën op 1000 
M. zeehoogte door ons verzamelde specimina is het voorkomen dezer 
soort voor die plaatsen nog onzeker. Bij Pantjoer (Bësoeki) is het een 
der gemeenste boomsoorten. Buiten Java: onbekend. — Standplaats: 
Hoogstammig altijdgroen lieterogeen oerwoud op constant vochtigen grond. 
Voorkomen: Niet gezellig, maar toch soms in vrij groot aantal indi- 
viduen bijeen groeiend; vooral met Chisocheton microcarpus K. et V. en 
Chisocheton inacrophyllus Kinh. — Bladafval: Altijdgroen. — Bloei- en 
vruchttijd: Door ons o. a. Oct. Januari bloemen en rijpe vruchten 
verzameld. Nogal rijk vruchtdragend. In den bloeitijd vallen de boomen 
door de groote witte axillaire pluimen in het oog; in vruchttijd groote 
oranjebruine zaden welke met de opengesprongen, geelgroene vruchten 
in grooten getale op den grond onder den boom liggen, terwijl de niet 
opengesprongen vruchten zeer op den door cultuur veredelden SéntoeJ,]. 
(Sandoricutn) gelijken. Ook aan den boom trekken de opengesprongen 
vruchten door de fraaie kleur der zaden de opmerkzaamheid. — Gebruik: 
Hout: Volgens de meeste inlanders zeer weinig duurzaam. Het wordt 
zeer weinig gebruikt, omdat op de plaatsen, waar de soort veelvuldig is 
nog deugdzamer houtsoorten voorkomen. Spint wit; reukeloos. Wellicht 
bruikbaar voor ruwe pakkisten. Schors enz: niet gebezigd, — Cultuur: 
in Midden- en Oost-Java in lage bergstreken waarschijnlijk tusschen 
andere soorten bruikbaar voor reboisatie m. h. oog op irrigatie. — I n 1. 
namen : Bij Pantjoer (afd. Panaroekan) vrij constant met den zonder- 
lin gen naam ^Vong-Is-hoenbng^ md. aangeduid; soms daar ooik. l^authoedje^ 
md. of Këthoeéje, md. De laatste 2 namen ook bij Sëmpolan (Bësoeki) 
geldend. Bij Ngëbël in Madioen soms Géndis-emprit, j. Aan de meeste 
inlanders is deze soort niet bij name bekend; dit is o. a. het geval bij 
Soebah, bij Tjilatjap, bij Palaboehan en op den G. Poelasari. Al de hier- 
genoemde namen, met uitzondering van den zeer localeu naam Wong- 
Khoenong, md. ook aan een paar anderen boomsoorten o. a. Chisocheton- en 
JJijsoxgluin-soovten gegeven en van weinig waarde. — Habitus: In blad 
gelijkt de boom zeer op de vorige soort CJi. ))iac.rophijllus Kinq ; doordat 
bij laatstgenoemde soort echter de jonge bladeren roodbruin en bij deze 
soort licht geelgroen zijn, kunnen daaraan reeds beide soorten in het bosch 
8 
